Het muziekdraadje 25

Zorba’s

Maandag 20 juni 2022

Wie het muzikale nummer Zorba’s nog nooit heeft gehoord en de sirtaki nog nooit heeft zien dansen is nog nooit in het echte Griekenland geweest. Want op ieder Grieks feest wordt dit meeslepende nummer wel een keer gedraaid, gespeeld of gedanst. Het lied is geschreven door de Griekse componist en tekstdichter Mikis Theodorakis, die meer dan duizend werken op zijn naam heeft staan en vorig jaar is overleden.

Ondanks zijn linkse inslag, hij was onder andere parlementslid voor de communistische KKE, stelde hij zich later kandidaat voor Nieuwe Democratie, omdat het land ten onder leek te gaan aan schandalen. Maar bekender werd Theodorakis door zijn muziek.

Daar heeft Zorba’s dance zeker aan meegeholpen. Dit lied werd wereldberoemd door de film Zorba de Griek, waarvoor Theodorakis de soundtrack schreef. De dans die hierin wordt uitgevoerd heet de sirtaki genoemd. Het is ontleend aan de oude rebetiko, de Griekse vorm van folkloristische muziek ook wel Griekse blues genoemd, met de Amerikaanse blues heeft dat  geen enkele verwantschap.

Voor de film werd Zorba’s dance uitgevoerd met een bouzouki en het nummer werd in 1965 op een single uitgebracht. Talloze artiesten hebben het in een groot aantal verschillende versies uitgebracht. Trio Hellenique kwam er mee op de eerste plaats van de Vlaamse hitlijst, Herb Alpert speelde het met zijn Tijuana Brass Band, Dalida zong een Franse tekst en tegenwoordig speelt André Rieu het zo nu en dan. Voor de Britse popgroep Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich vormde het nummer een inspiratiebron voor hun nummer Bend it, dat onder andere in Duitsland de nummer 1-status bereikte.

En zelf klap ik in Griekenland mee met het ritme als het nummer tijdens een traditionele avond gespeeld wordt in een taverna of kafenion. En de sirtaki dansen? Nee, daar waag ik mij niet aan.

Opa IJsbeer

 

Het muziekdraadje 24

Het ei

Maandag 13 juni 2022

Een cultheld? Zo mag je Jaap Fischer van mij best noemen. Deze in Utrecht geboren zanger zong in Leiden voor zijn medestudenten al snel zijn eigen liedjes en begin jaren zestig werden er enkele ep’s door hem uitgebracht die aanvankelijk alleen in de studentenwereld werden verkocht. Ook voor de commerciële jongens bleek Jaap Fischer interessant.

En toch… Zelf hoorde ik pas tijdens een reünie van een jongerenreis zijn liedjes voor het eerst omdat een van de deelneemsters ze met begeleiding van haar eigen gitaar zong. Ik was verkocht en wilde meer weten van deze zanger en zijn onzinnige, humorvolle en vaak rake teksten.

Bij mij was Het ei gelegd en daarmee kom ik op de titel van het nummer van dit draadje. ‘Ik kocht een ei, de melkboer zei: ’t komt zo onder de kip vandaan, ik ben nog te laat van huis gegaan om het mee te kunnen nemen.’

Maar het ei heeft ondertussen zo zijn eigen idee over wat er met hem of haar moet gebeuren: ‘Denk eens dat het een jongetje is dat je zo gaat staan bakken. Denk eens dat het je broertje is dat zacht sist in de pan.´ Ziet u het voor u, hoe dat ei de boter in glijdt. ‘Wat dan, wat dan?’

Fischer komt tot de conclusie dat dit natuurlijk niet kan. ‘Ik rolde het zorgvuldig in een deken.’ En na twee weken begon het ei te kraken en toen daagde het kuiken de zanger uit. ‘Haha, ’t was geen jongetje dat je had willen bakken. Haha ’t was je broertje niet dat in de pan was gegaan. En ik had me voor de zoveelste keer door een kuiken laten verlakken’, zo komt Fischer tot inkeer.

Tegenwoordig wil Fischer van Het ei niets meer weten en zingt (nieuwe) liedjes als Joop Visser.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 23

Storm and thunder

Maandag 6 juni 2022

Ongeveer een maand geleden heb ik het nummer Sylvia’s mother aangehaald. In ongeveer dezelfde periode, enkele maanden eerder, krijg ik de koude rillingen van gitaren, drums en toetsengepingel, maar bovenal het stemgeluid van Jerney Kaagman, die bijna houterig op het podium, Storm and thunder zingt. Het is niet de eerste single, hit, van Earth & Fire, maar wel het nummer waardoor ik deze Nederlandse groep ben gaan waarderen.

Jerney Kaagman was overigens niet de eerste zangeres van deze band, dat was Manuela Berloth, die vanwege een oogziekte afhaakte en de succesvolle periode dus niet heeft meegemaakt. Later verhuist zij naar Amerika.

Maar laat ik het toch vooral over dit nummer hebben dat is geschreven door de broers Chris en Gerard Koerts met bassist Hans Ziech. De eerste woorden komen bij mij als ochtendmens meteen al binnen: ‘Darkness of the night has gone. A blackbird sings a song at dawn. Crystal drops of morning dew are covering all the grass.’ Ik zie dit beeld regelmatig voor mij tijdens mijn ochtendwandelingen. ´The landscape wears its morningdress.’

Langzaam maar zeker word ik muzikaal opgewarmd door de band. De vijfbandleden, inclusief de nauwelijks bewegende zangeres, bereiden mij net zoals binnendrijvende wolken op een broeierige zomerdag voor op de weeromslag. ‘The haymakers, they go away.´

En dan barst het geweld los, muzikaal en Jerney Kaagman laat zich gelden. ‘Storm and thunder beat the nature. Down gushes the rain and wind cracks the trees.’ Diepe eerbied heb ik voor dit natuurgeweld, terwijl ik het toch regelmatig tart, alleen die bliksem daar word ik liever niet aan herinnerd. Eenmaal heb ik die op korte afstand zien inslaan in een boom. En die knal, maar dat gebeurde pas enkele jaren nadat ik dit nummer voor het eerst heb gehoord.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 22

I’m a man

Maandag 30 mei 2022

Ontkennen heeft geen enkele zin. I’m a man. Inderdaad, ik kom er ronduit voor uit en besef dat de auteur van dit bluesnummer zich heeft laten leiden door de vader van de Chicago blues, McKinley Morganfield, die optrad onder de nam Muddy Waters. Het nummer I’m a man  is geschreven door Elias McDaniel (geboren als Elias Bates), die op zijn beurt optrad als Bo Diddley.

Deze Amerikaanse zanger en gitarist is belangrijk geweest voor de ontwikkeling van de muziek. Van blues naar rock and roll en van de popmuziek. Zo inspireerde Bo Diddley onder andere Buddy Holly en Elvis Presley, The Beatles en The Rolling Stones, The Animals en The Clash.

The Yardbirds met Eric Clapton brachten in 1964 een liveversie uit van I’m a man. Zelf val ik voor de uitvoering van Bo Diddley, die het nummer in 1955 uitbracht als B-kant van zijn eerste single. Ik was twee jaar toen hij schreef Now when I was a little boy at the age of five I had somethin in my pocket. Ik luister ondertussen naar de indrukwekkende muziek en bedenk dat Biddley snel is gegroeid. Now I’m a man made twenty-one you know baby we can have lot of fun.

Als Bo Diddley verder gaat voel ik mij iets minder man omdat ik trouw en monogaam ben. Diddley zingt: All you pretty women stand in line I can make love to ypu baby in an hour’s time. En na een vierde couplet sluit hij af met The line I shoot will never miss the way I make love to’em they can’t resist.

Muddy Waters schreef een antwoord op dit nummer met Mannish boy, waarmee hij verwees naar de leeftijd van Bo Diddley. Steve Winwood schreef in de jaren zestig eveneens een song met deze titel voor de Spencer Davis Group.

Opa IJsbeer

 

 

  

Het muziekdraadje 21

Little ship

Maandag 23 mei 2022

Bij mijn keuzes laat ik mij regelmatig leiden door sentiment. Is Little ship de eerste single die ik ooit heb gekregen, zo vraag ik mij af. Het is sowieso niet de eerste single van de broers Riem en Ruud de Wolff, die onder de naam The Blue Diamonds optraden, dat was (Till) I kissed you. Hun grootste hit was ongetwijfeld Ramona.

Maar ik richt mij dus op Little ship keep sailin’, sailin’ cross the sea. Bring mij lovin’ baby safely home to me. Een tekst die ik dus regelmatig heb meegezongen. En omdat ik geen maat kan houden, zal ik jullie niet opzadelen met mijn mee galmen, maar vooral luisteren naar de melodieuze stemmen van de broers, die vaak de Nederlandse Everley Brothers zijn genoemd..

Zoals de meeste liedjes van dit duo is ook het in 1971 geschreven Little ship een cover. Het is oorspronkelijk van Doc Pomus en Mort Shuman. Laatstgenoemde is de bekendste naam van de twee. Doc Pomus is de artiestennaam van Jerome Fielder, die zelf optrad als blueszanger en samen met Mort Shuman nummers schreef voor onder andere The Drifters en Elvis Presley.

Van de tekst begreep ik aanvankelijk niets en van vertalen van de woorden was evenmin sprake. Pas veel later ontdekte ik bovendien de link met de auteur, die zich dus ook bezighield met bluesmuziek. En als ik dan luister naar My heart feels such pain, dan is er ineens die klik ondanks dat dit nummer helemaal niets weg heeft van de door mij vaak bejubelde bluesmuziek.

En al wetend dat dit nummer een goed einde kent sluit ik af met: Little ship keep sailin’, till you reach the shore. Then I’ll hold my loved one, in my arms once more.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje

Soft royce

Maandag 16 mei 2022

Tekst kent het bijna zeven minuten durende nummer Soft royce nauwelijks. Dit nummer staat op het debuutalbum Marks van de voormalige Delftse band Alquin. Dit album is uitgebracht in 1972 en is minder bekend dan de opvolger Moutain queen. De groep start als zes mans formatie en trad al enige tijd op als Treshold Fear. Onder die naam werd in 1971 zelfs een single uitgebracht, die weinig tot niets deed.

Op bassist Hein Mars na studeerden alle leden uit de beginperiode van Alquin bouwkunde aan de TH in Delft en de groep repeteerde in de universiteitssociëteit KSS Alcuin. Alquin speelt vooral eigen werk en de meeste nummers zijn geschreven door zanger en tevens saxofonist Job Tarenskeen en zanger/gitarist  Ferdinand Bakker. Ook Ronald Ottenhof, die de blaasinstrumenten voor zijn rekening neemt, heeft aan het nummer Soft royce meegeschreven.

Waarom ik dit nummer heb uitgekozen? Onder andere omdat ik hierin diverse muziekgenres terug hoor. Zo hoor ik in de beginfase jazz, daarna de latinrock van Santana en Massada en dat wordt allemaal overgoten met een progressief rocksausje, waarbij ik zo nu en dan aan de muziek van Pink Floyd moet denken.

Het nummer Soft royce draait zoals gezegd vooral om de muziek. ‘Dark side music from Chicago’, zo zingt de band. ‘The words of trashless soft machine. Can’t save Debra from Chicago. This dream will show you wat it really means’.

Iedere keer als ik dit nummer hoor word ik aan het einde verrast door de in gesprek toon van een telefoon. Dat sluit toch prima aan bij mijn keuze van vorige week?

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 19

Sylvia’s mother

Maandag 9 mei 2022

Iedereen heeft wel een liedje waarvan hij/zij zegt: o ja, deze is zo bijzonder. En het waarom kan voor iedereen anders zijn. Zo is Sylvia’ mother voor mijn echtgenote ‘ons’ liedje. Dit nummer is geschreven door Shel Silverstein, die niet alleen allerlei bekende songs op zijn naam heeft staan, maar ook kinderboeken heeft geschreven.

Eén van de bands waarvoor Silverstein schreef is Dr. Hook & the Medicine Band, dat met dit nummer een wereldhit had. In ons land reikte Sylvia’s mother tot de derde plaats, maar in Ierland en Australië belandde het nummer op één.

Een paar weken voor mijn vrouw en ik elkaar leerden kennen, was dit nummer uitgebracht en in ons stamcafé Stammineke, aan de Koninginneweg in Hilversum, werd het in dat eerste jaar van onze verliefdheid iedere avond gedraaid. Dus vandaar…

Het onderwerp is autobiografisch, waarbij de zanger probeert zijn ex-vriendin aan de telefoon te krijgen om afscheid van haar te nemen. Maar haar moeder houdt dit af. Sylvia is busy too busy to come to the phone en Sylvia is tryin’ to start a new life of her own, maar ook Sylvia is happy: So why don’t you leave her alone?

Prachtig is de regelmatig terugkerende onderbreking van de telefoniste die vraagt om veertig cents voor de volgende drie minuten. Ondertussen blijft de zanger bedelen: Please Mrs. Avery, I just gotta talk to her. I’ll only keep her a while. Please, Mrs. Avery, I just wanna tell her goodbye. Sylvia’s moeder is echter onverbiddelijk en laat Sylvia niet aan de telefoon. Thank you for calling and sir, won’t you call back again.

In 2009 heeft de Engelse band The men they couldn’t hang een vervolg op deze tranentrekker geschreven: Mrs Avery. Dit nummer staat op hun album Devil on the wind. Nieuwsgierig geworden?

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 18

Little red rooster

Maandag 2 mei 2022

Veel leeftijdgenoten van mij zullen het nummer Little red rooster vermoedelijk verbinden met The Rolling Stones. Deze Engelse band heeft dit nummer inderdaad op single uitgebracht en door hen heb ik dit nummer leren kennen. In ons land haalde The Rolling Stones er een toptien notering mee. Maar ook de live uitvoering door The Doors is prachtig.

Later ontdekte ik dat Howlin’ Wolf dit nummer als The red rooster als eerste in 1961 heeft uitgebracht. Chester Burnett, zoals deze Amerikaanse blueslegende eigenlijk heet, heeft heel wat bekende bluesnummers geschreven, maar van dit nummer is hij niet de auteur. Dat is Willie Dixon, tevens de producer van deze uitvoering. Dixon heeft voor dit nummer wat stukken van anderen geleend. Dat gebeurde in een tijd dat niemand moeilijk deed over royalty’s en plagiaat.

Dixon (1915-1992) heeft overigens talloze bluesklassiekers geschreven en trad daarnaast veelvuldig op als bassist en pianist met grootheden als Howlin’ Wolf, Muddy Waters, Memphis Slim, Bo Didley en Chuck Berry. Als zanger had hij minder succes.

Uiteraard heb ik ook gezocht naar een uitvoering van Dixon. Of hij echt trots is geweest op deze uitvoering durf ik niet te zeggen. De luiheid van de haan in I am the little red rooster too lazy to craw for day kan hem echter niet worden toegeschreven, want Dixon was altijd in de weer met zijn blues.

Natuurlijk zijn er mensen die de blues helemaal niets vinden en hun wijs ik op Dogs begin to bark and hounds begin to howl. Watch out strange cat people. Little red rooster’s on the prowl. En zo sluipt de haan Dixon over het erf en door het nummer heen tot Aint had no peace in the farm yard since my little red rooster’s been gone

 

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 17

Noordzee

Maandag 24 april 2022

Het wordt weer tijd voor een Nederlandstalig nummer en dan in het bijzonder van een zanger met een bijzonder oeuvre. Boudewijn de Groot begon zijn zangcarrière met liedjes van Jaap Fischer en Jacques Brel tijdens schoolfeesten. Vandaag kies ik voor Noordzee, dat in 1965 op single verscheen en op zijn debuutalbum is te vinden.

Het nummer is geschreven door Lennaert Nijgh. Bij dit liedje is er sprake van leentjebuur van het Engelse The Lowland Sea, dat omstreeks de zestiende eeuw is gemaakt. In tegenstelling tot wat velen denken gaat het niet om een van de vele Nederlandse zeeslagen maar gaat het lied over een zeeslag tussen Britse en Spaanse schepen. Het schip waarover wordt gezongen is The Sweet Trinity van Sir Walter Raleigh.

Vanaf de eerste keer dat ik nummer heb gehoord heb ik mij door Boudewijn de Groot laten meeslepen. En van die openingsregels Daar zeilde op de Noordzee, de Noordzee wijd en koud, een schip zo zwaar belanden met ’s werelds ijdel goud krijg ik nog altijd de koude rillingen. En niet alleen van het begin. Ook van het vervolg doet mij veel.

Toen zwom hij om het schip heen, hij was zo koud en moe. Vol bitterheid en wanhoop riep hij zijn makkers toe. Het is het bekende verhaal van de held en de niet nagekomen belofte, de slechte afloop, zoals ook uit het laatste couplet blijkt. Zijn makkers redden hem toen maar op het dek stierf hij. Na het een twee drie in Godsnaam dreef weg met het getij, de koene jonge zeeheld, veel jonger nog dan wij. En zonk toen in de Noordzee, de Noordzee, de Noordzee en in de Noordzee zonk hij. Inderdaad koude rillingen voel ik.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 16

Around and around

Maandag 18 april 2022

In Het muziekdraadje draait het zowel om muziek als om tekst, waarbij ik het bijna altijd vooral over de teksten heb gehad. Vandaag draait het eens vooral om de muziek, hoewel het origineel zeker tekst bevat. Het nummer Around and around is geschreven door Ernest Evans beter bekend onder zijn artiestennaam Chuck Berry die het nummer in 1958 uitbracht als B-kant van de single Johnny B Goode.

Deze Amerikaanse zanger imiteerde aanvankelijk onder andere Fats Domino en Elvis Presley en dankt daar ook zijn artiestennaam aan. Chubby, staat voor mollig, en checkers is een damspel, een grapje richting dominostenen.

Het refrein van Around and around I said the joint was rockin’ a goin’ round and round. Yeah, reelin’ and a rockin’ what a crazy sound and they never stopped rockin’ ‘till the moon went down heb ik regelmatig meegezongen. Niet alleen als Chubby Checker dit zong, maar vooral als nummer uit de beginperiode van The Rolling Stones, die toen vooral blues- en rocksongs speelden en uitbrachten.

De bekendste leden van deze band zijn Mick Jagger en Keith Richards, die bij elkaar op de peuterschool hebben gezeten en elkaar jaren later op een treinstation tegenkwamen. Zij begonnen samen een bandje. Nadat zij Brian Jones, die een rhythm-and-bluesband wilde oprichten, kreeg de band echt gestalte en Jones gaf de band de naam The Rolling Stones, naar aanleiding van een nummer van Muddy Waters.

In die beginperiode speelde Richards vooral riffs van Chubby Checker. De eerste single van de band was Come on, een cover van Chuck Berry, die dus heel belangrijk is geweest in de beginperiode van The Rolling Stones. Vandaag beluister ik echter een speciale opname van Brian Jones en Keith Richards, een opname zonder woorden.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 15

Red rover

Maandag 11 april 2022

Vandaag kies ik voor een nummer dat bij velen onbekend is gebleven maar wel de Nederlandse hitlijsten heeft gehaald. Red Rover, uit 1970, past precies in het tijdsbeeld van die jaren en met enige fantasie mag het muzikaal gerekend worden tot het genre van groepen als Creedence Clearwater Revival en het Yellow River van Christie. De uitvoering waarvoor ik kies is van Mailer Mackenzie Band, een Haagse popgroep die van 1969 tot 1972 heeft bestaan.

In de nadagen van het bestaan heb ik de groep eenmaal live zien optreden tijdens een concert op Koninginnedag in Hilversum. En eerlijk is eerlijk tijdens dat concert ben ik niet omver geblazen door deze band en heb me zelfs een paar keer afgevraagd waarom ik dit nummer nou zo bijzonder vond.

Heeft dat te maken met de openingswoorden? It’s a long, long way to New York City, sold a spare for Georgie and Cleo and Lord I’m worried so tired and lonely I wish I could’t live today.

Of had het iets te maken met dat simpele refrein van Hey Red Rover Come on over. The big Redmotor keeps rollin’rollin’ over, keeps rollin’yes. En waarover rijdt die dan en waarheen? Door het eindeloze Amerikaanse landschap? Naar een van de vele festivals?

Het Red rover  nummer is geproduceerd door Hans van Hemert en het oorspronkelijke nummer is van Tommy James & The Shondells. En Tommie James staat ook als auteur van deze song bekend. En hoe langer ik erover nadenk en hoe meer ik ermee bezig ben, hoe meer ik ervaar dat deze song iets aan de korte kant is, geen mooie gitaar- en/of drumsolo kent. En toch… voor mij voldoet het om opgenomen te worden in mijn lijstje.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 14

Seemann, lass das Träumen

Maandag 4 april 2022

Na het rockgeluid van vorige week kom ik uit op een nummer uit ongeveer dezelfde periode, maar een groter verschil is muzikaal gezien bijna niet mogelijk. Met Seemann, lass das Träumen bedien ik bovendien voor het eerst liefhebbers van Duitstalige nummers. Dit door mijn gekozen nummer is een van de vele nummers waar vooral mijn vader van heeft genoten. De zanger van dit lied is vaak voor Duitser versleten, ook omdat Freddy Quinn in 1956 West-Duitsland heeft vertegenwoordigd op het Eurosongfestival, maar eigenlijk is het een Oostenrijkse schlagerzanger en acteur.

Tussen 1956 en 1966 kende Freddy Quinn zijn muzikale hoogtepunt met in totaal 23 liedjes in de Duitse top-tien. Veel van die liedjes gaan over reizen, over de zee. En daar valt ook onder: Seemann, lass das Träumen, denk nicht an zu Haus! Seemann, Wind und Wellen, rufen auch mich hinaus. En als ik die woorden hoor en het vervolg daarop dan komt er een nostalgisch gevoel over mij.

Maar ik realiseer mij eveneens terdege dat mijn vader en ik niet die reizen hebben gemaakt waarover wordt gezongen, niet die steden en landen hebben bezocht waarover Freddy Quinn zingt, maar wel naar de sterrenhemel kijken en hebben gekeken. Deine Freunde sind die Sterne, über Rio und Shanghai, über Bali und Hawaii.

Maar ook realiseer ik mij dat wij trouw zijn. Quinn heeft het over de trouw van de zeeman: Deine Liebe ist dein Schiff, deine Sehnsucht ist die Ferne und nur ihnen bleibst du treu. Ein Leben lang. Mijn schip is tevens al bijna vijftig jaar mijn baken, de persoon waar ik altijd op terug kan vallen in moeilijke tijden, oftewel mijn veilige haven tijdens stormachtig weer.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 13

The wizard

Maandag 28 maart 2022

Bij de eerste tonen van dit nummer denk ik automatisch aan filmmuziek en dan in het bijzonder aan een western. Deze aanstekelijke mondharmonicaklanken worden de wereld ingeblazen door Ozzy Osbourne, inderdaad de frontman van Black Sabbath. Vandaag behandel ik het nummer The Wizard, dat in 1970 als b-kant fungeerde van de hitsingle Paranoid. Beide zijden van deze single heb ik grijs gedraaid en inderdaad heeft vooral de achterkant veel indruk op mij gemaakt.

Prachtig vind ik de muzikale overgang van de bijna westernachtige opening met trein gefluit naar het herkenbare rockgeluid van Black Sabbath. Bij het schrijven van de tekst Misty morning, clouds in the sky without warning, the wizard walks by casting his shadow, weaving his spell, funny clothes, thinking bell heeft bassist Geezer Butler zich laten inspireren door de figuur Gandalff, de tovenaar uit The Lord of the Rings.

Vol overgave zingt Ozzy Osbourne  Evil power disappears Demons worry when the wizard is near. He turns tears into joy. Everyone’s happy when the wizard walks by. Woorden die mogelijk een verwijzing zijn naar het drugsgebruik van de bandleden, die stoned ronddwaalden en een man (the wizard) zagen die op hen elfachtig overkwam.

Als ik dit nummer hoor voorbijkomen moet ik bijna automatisch terugdenken aan zondagmiddagen die ik heb doorgebracht in Warrekam in Laren. In een voormalig klooster werd dit Gooise buurthuis in 1969 geopend en op de zolder vonden muziekfeesten plaats. Hoe vaak ik dit progressieve nummer heb aangevraagd weet ik echt niet meer? Een keer of honderd? En helaas werd het niet altijd gedraaid. Om dat goed te maken past dit wonderwel in mijn rijtje op nummer dertien.

 

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 12

Still got the Blues (for you)

Maandag 21 maart 2022

Al eerder heb ik aangegeven een groot liefhebber van bluesmuziek te zijn en dat genre komt regelmatig terug in Het muziekdraadje. Vandaag kies ik voor Still got the Blues (for you) dat oorspronkelijk is uitgebracht als Still got the blues. Met dit nummer opent het gelijknamige album van de Noord-Ier Gary Moore. Een album waaraan ook Albert King, Albert Collins en George Harrison meewerkten. Still got the blues verscheen in 1990 tevens op single. Bij onze zuiderburen kwam de plaat zelfs op de eerste plaats terecht en in ons land bleef het op nummer twee steken.

Van de blues wordt vaak gezegd dat de teksten vaak zo triest zijn en als ik hiernaar luister moet ik die mensen gelijk geven. There’s a price you have to pay. I found out that love was no friend of mine. En: So long, it was so long ago But I’ve still got the blues for you. Inderdaad de emotie spat eraf. So many years since I’ve seen your face. Here in my heart, there’s an empty space where you used to be.

Niet alleen qua tekst maar ook muzikaal spreekt dit nummer mij aan. Zelfs de veroordeling tot het betalen van een schadevergoeding aan Jürgen Winter omdat de gitaarsolo van Moore veel leek op het nummer Nordrach van de Duitse rockband Jud’s Gallery, brengt daar geen verandering in. Een veroordeling die best met een korrel zout mag worden genomen, omdat de rechtbank zelf aangaf dat er geen bewijs was dat de solo uit Nordrach was gehaald.

Zoals zo veel nummers is ook Still got the blues door anderen gecoverd. Een van de bekendste artiesten die dat deed is Eric Clapton, op zijn album Old Sock. Het was een eerbetoon van Clapton aan Moore, die twee jaar eerder was overleden.

Opa IJsbeer

 

Het muziekdraadje 11

Gimme shelter

Maandag 14 maart 2022

The Rolling Stones behoort tot mijn favoriete bands. En om het nummer Gimme shelter kan ik momenteel niet heen. Een nummer dat door de inval van Rusland en Wit-Rusland in Oekraïne ineens zeer actueel is geworden. En dat vooral door de woorden War, children it’s just a shot away. Maar ook de opening van dit nummer is sterk: a storm is threatening. My very life today If I don’t get some shelter, ooh yeah I’m gonna fade away.

Toch heeft niet oorlog (of vrede) maar jaloezie geleid tot het ontstaan van dit nummer. Die jaloezie ging over Anita Pallenberg, een voormalig model en modeontwerpster. Pallenberg was aanvankelijk de vriendin van gitarist Brian Jones. Met Keith Richards kreeg de in 2017 overleden Pallenberg drie kinderen.

Gimme Shelter is het openingsnummer van het Stones Album Let it bleed en Jagger zingt dit nummer op dat album samen met de Amerikaanse blues- en soulzangeres Merry Clayton, die dit nummer ook solo heeft gezongen. Tijdens live optredens heeft een scala aan zangeressen meegewerkt aan dit Stones-nummer, dat wij regelmatig hebben horen spelen tijdens concerten.

Voor mij heeft dit nummer ook nog een persoonlijke betekenis. Jaren geleden hebben wij met onze twee dochters een trektocht gehouden door een deel van Nederland met de fiets en maakten daarbij gebruik van een fietskar, waarvan ik het onderstel van een politieagent heb gekregen. Op die kar vervoerden wij onder andere onze tentuitrusting. Deze kar is door ons Gimme Shelter gedoopt.

De letterlijke vertaling is geef mij onderdak en de woorden Gimme shelter staan op een met Stones tong versierd bordje naast onze deur. Al met al voldoende redenen om dit bijzondere nummer in Mijn muziekdraadje op te nemen.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 10

Sageru

Maandag 7 maart 2022

De geschiedenis van de Molukse band Massada begint voor mij in de jaren zestig, toen de uit Huizen afkomstige muziekgroep optrad als The Eagles. Dat speelde vooral tijdens Molukse feesten en in enkele buurthuizen. Omdat de gelijknamige Amerikaanse formatie in Nederland enkele hits scoorden werd besloten de naam te veranderen.

Deze groep heeft vanaf het begin bij mij een streepje voor omdat het oorspronkelijk is geformeerd in kamp Almère, gelegen in mijn geboortedorp. Bovendien heb ik nog een jaar met gitarist Chris Latul in één team gevolleybald.

Massada kreeg een zetje in de rug door muziekkrant Oor. Mede vanwege de treinkapingen, waarvan de band zich distantieerde, maar ook ingegeven door Molukse trots en de wens om eigen nummers uit te brengen, liet een platencontract lang op zich wachten. Het duurde nog tot eind jaren zeventig voor de band daadwerkelijk een album uitbracht. Het openingsnummer Latin Dance werd niet alleen de eerste single maar ook een echte hit en dit swingende nummer wordt nog steeds regelmatig gedraaid.

Zelf voel ik mij veel meer aangetrokken tot Sageru. Het is niet de tekst die mij hierin aantrekt maar de muziek met het verfijnde percussiewerk van Zeth Mustama en het aanstekelijke en herhalende woord Sageru, een verwijzing naar een in de Molukken lokaal gestookte palmwijn afkomstig van de saguweerboom.

Dit funky nummer verscheen pas op single na het uitbrengen van een Live album van de band, terwijl het toch al op eerste album Astanaga was verschenen. Zeker in de beginfase van de band waren diverse Maleise teksten van de hand van Chris Latul, die na het tweede album zijn eigen weg ging. De credits van Sageru waren voor de gehele band.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 9

While my guitar gently weeps

Donderdag 3 maart 2022

Zonder blues geen Rolling Stones en ja dan zijn The Beatles niet veraf. Lennon en McCartney tekenden voor de meeste hits van The Beatles, maar voor mij springt While my guitar gently weeps er bovenuit en dat is geschreven door George Harrison die geïnspireerd raakte door het boek I Ching, Boek der Veranderingen.

The Beatles hebben het nummer diverse keren opgenomen, onder meer een versie met achterwaartse gitaarsolo. Harrison was niet tevreden en vroeg zijn vriend Eric Clapton of die een gitaarsolo wilde toevoegen. Clapton was sceptisch, maar liet zich toch overhalen.

Aanvankelijk werd het nummer slechts met een akoestische gitaar en een orgel gespeeld. En in 1974 speelde Harrison het nummer tijdens zijn eerste solotournee en had de tekst iets veranderd in While my guitar tries to smile. Een mooie, bijzondere uitvoering is te horen tijdens The concert for Bangladesh. Dit bijzondere nummer is inmiddels door talloze artiesten gecoverd.

Zelf ben ik weg van de uitvoering van The Jeff Healey Band. George Harrison zingt op de albumversie Hell to Pay van deze band mee. De blinde Healey laat de gitaar op een bijzondere manier zingen en bij de woorden I look at you all, see the love there that’s sleeping while my guitar gently weeps krijg ik bij hem koude rillingen.

En als het even later gevolgd wordt met I don’t know why nobody told you how to unfold your love. I don’t know how someone controlled you, they bought and sold you dan weet ik dat wij als mensen, als mannen nog een lange weg te gaan hebben.

Opa IJsbeer

 

 

 

 

 

Het muziekdraadje 8

Eloise

Maandag 21 februari 2022

Voor deze aflevering van Het Muziekdraadje grijp ik terug naar een oud nummer, een nummer uit mijn tienertijd. Eloise is geschreven door Paul Ryan, die op zijn vijftiende al optreedt met zijn broer Barry als The Ryan Twins. Zij komen met maar liefst acht singles in de Britse Hitparade, maar omdat Paul de druk niet aan kan, stort hij zich op het schrijven en gaat Barry alleen door met zingen.

En met Eloise heeft dje in 1968 ook meteen zijn grootste succes. Voor mij is dit nummer onlosmakelijk verbonden aan een jongerenreis die ik gemaakt heb met de trein naar Oostenrijk. In de discotheek waar ik tijdens die vakantie bijna iedere avond met enkele jongens en meisjes ben te vinden is dat nummer tijdens ons bezoek grijs gedraaid. En ondanks dat ik geen danser ben heb ik op dit nummer regelmatig gedanst.

De openingszin Every night I’m there I’m always there She knows I’m there past volledig bij die avonden. Ook dat maakt dit nummer voor mij bijzonder, maar ook de ietwat hesige stem van Barry Ryan met zijn hoge uithalen zorgen ervoor dat dit nummer tot het lange rijtje liedjes behoort, dat mij al die jaren is bijgebleven.

And as the days grow old, the nights grow cold, I want to hold her near to me. I know she’s dear to me and only time can tell and take away this lone hell, I’m on my knees to Eloise. Het contact met de jongens en meisjes uit die tijd heeft maar kort geduurd. En op mijn knieën ben ik toen voor niemand gegaan, maar nog altijd kan ik genieten van Eloise en de tempoverandering, van snel naar langzaam. My Eloise.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 7

Crossroads

Maandag 14 februari 2022

Voor deze aflevering keer ik terug bij mijn oude liefde de blues, naar een man die behoort tot de 27 Club. Met terugwerkende kracht weliswaar want Robert Johnson overleed al in 1938. In 1970 overleden kort na elkaar diverse artiesten op 27-jarige leeftijd overleden, waarna het nog jaren  duurde voor de link echt werd gelegd..

Met Robert Johnson noem ik een blueslegende. Werk van deze zanger en gitarist is door talloze musici uitgevoerd. Aanvankelijk waren collega’s niet onder de indruk van hem, maar nadat hij van Ike Zimmerman echt gitaar had leren spelen veranderde dat.

Het betekende een kruispunt in zijn leven en het nummer Crossroads is tevens de titel van een film uit 1986 met in de hoofdrol Ralph Macchio. De muziek van die film is geschreven door Ry Cooder, die ook een deel van de uitvoering voor zijn rekening nam. Sensationeel is bijvoorbeeld de muziekbattle met Steve Vai.

Tijdens zijn leven had Robert Johnson slechts een bescheiden hit: Terraplane Blues. Pas ver na zijn dood, in 1961, werd hij door het uitbrengen van de LP King of the Delta Blues bij een breder publiek bekend. Het nummer Crossroads heet overigens officieel Cross Road Blues. Elmore James, die ook andere nummers van hem opnam, zette het in 1954 op de plaat en Eric Clapton bracht het met de Cream uit als Crossroads. Ook Tracy Champman waagde zich eraan.

Het origineel werd in 1936 uitgebracht. Het opent met Early this morning when you knocked on my door and I said ‘hello Satan I believe it’s time to go.’ En inderdaad het gaat over het verkopen van de ziel aan de duivel. You may bury my body down by the highway side so my old evil spirit can get a Greyhound bus and ride.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 6

Mag ik dan bij jou

Maandag 7 februari 2022

Tijdens de voorgaande muziekdraadjes heb ik het over enkele nummers gehad die ik voor het eerst in mijn jeugd heb gehoord. Ditmaal gaat het over een recenter werk, van een Nederlandse vrouw die mij vanaf het eerste moment dat ik haar op televisie heb gezien meteen heeft geraakt. Mag ik dan bij jou is door Claudia de Breij in 2009 geschreven en is het openingslied van haar voorstelling Hete Vrede.

Twee jaar later verschijnt het nummer op haar album Wat ik zeker weet, een album met liedjes uit die voorstelling. Maar bekendheid krijgt het pas als Claudia de Breij het in De Wereld Draait Door zingt op verzoek van presentator Matthijs van Nieuwkerk.

Het zijn vooral woorden van troost die mij raken en niet alleen mij, want dit lied wordt regelmatig gedraaid bij begrafenissen. Alleen die krachtige opening al: Als de oorlog komt, en als ik dan moet schuilen, mag ik dan bij jou? Maar ook verder in het lied En als ik moet huilen, droog jij mijn tranen dan? Want als ik bij jou mag, mag jij altijd bij mij. Maar ook de ommezwaai in de afsluiting, spreekt mij en velen aan. Als de lente komt en als ik dan verliefd ben mag ik dan bij jou?

Voor Claudia de Breij is dit met afstand haar grootste hit, een nummer dat zij ook nog als duet heeft gezongen met Paul de Leeuw. Jeroen van der Boom en Jim de Groot zongen het nummer tijdens Passion 2015 en Van der Boom bracht het ook tijdens een concert van de Toppers. Van Mag ik dan bij jou zijn ook buitenlandse uitvoeringen te vinden. Zo zong Waylon speciaal voor Claudia de Breij in 2016 een Engelstalige countryversie.

Opa IJsbeer