Het Muziekdraadje 244

Hakke en zage

Maandag 31 augustus 2026

Niet alles wat in Het Muziekdraadje verschijnt hoort bij mijn muziekstijl, vind ik leuk. De maand augustus sluit ik af met Nederlandstalig werk van de Almeerder Piet van Dolen die als promotiemedewerker werkte bij het platenlabel ID&T, waar hij liefkozend Gabber Piet wordt genoemd. ‘Ik was Piet en ik bracht gabber’.

Platenmaatschappij Bunny Music wil als parodie op de single Gabbertje van de groep Hakkûbar een nummer uitbrengen dat is geschreven door Harry Geelen en waarvoor de begintune van de kinderserie Peppi en Kokki wordt gebruikt. Bunny Music haalt Van Dolen over het nummer Hakke & Zage uit te brengen onder de naam Gabber Piet. De oorspronkelijke werkgever van de artiest is daar absoluut niet van gediend en zet de plugger op straat.

Dat is niet het enige minpunt voor hem want ook de gabberscene laat hem keihard vallen omdat het nummer kwalitatief niet in de schaduw kan staan van Hakkûbar, dat de gabberscene eerder al met een knipoog op de hak heeft genomen.

Voor Gabber Piet is er echter niet alleen slecht nieuws, want het eind 1996 op cd-single uitgebrachte nummer scoort wel bij een groot deel van het publiek. Het nummer staat maar liefst elf weken in de Top 40 met de tweede plaats als hoogste notering. Hakke & Zage wordt ook als bonustrack op het album Love the Hardcore geplaatst. Met dit album probeert hij het gabberpubliek weer voor zich terug te winnen. Echt geholpen heeft dat niet en in 1998 is er van de gabbermuziek weinig meer over.

‘Opzoute! Zagen! Oké! Hakken!’ Herkent u hier iets van? Nee, dan ga ik maar verder. ‘Toet, toet, boing, boing, hakken en zagen. Zagen en hakken, hopla d’r uit. M’n huissie een toppie, geen haar op m’n koppie. Hakken en zagen wat een geluid.’ Eigenlijk ben ik er klaar mee, zeker met die volledig kale jeugdige knikkers, waar ik helemaal niets mee heb. Toch nog een paar regels? Oké dan: ‘hoor je die base? Ik voel me wappie, pijn in ’t klappie. Da’s lekker wreed man, ben jij al geweest?’ Om het af te leren nog één regel. ‘Hé hou me effe tegen ’t licht, dan kan ik zien of, of m’n hart nog klopt.’ Gelukkig doet die het nog wel.

Opa IJsbeer

Het Muziekdraadje 243

Takes two to tango

Maandag 24 augustus 2026

Voor Het Muziekdraadje neem ik u alweer mee naar mijn geboortejaar 1952 waarin de in Rusland geboren songwriters Al Hoffman en Dick Manning het nummer Takes Two to Tango schrijven. In datzelfde jaar verschijnen er drie versies van dit lied waarvan er twee de Billboard Hitlijsten halen. Ik zal de twee uitvoerenden kort behandelen.

Allereerst is daar Pearl Bailey op Coral Records. Pearl Mae Bailey is een vaudeville actrice, zangeres en comédienne. In 1968 krijgt zij een Special Tony Award voor de vertolking van de titelrol in Hello, Dolly! Op vijftienjarige leeftijd maakt zij haar debuut als zangeres, treedt daarna in Philadelphia op als een complete performer en bestormt daarna ook Broadway. Daarnaast maakt zij diverse platen met zoals gezegd ook een uitvoering van Takes Two to Tango dat piekt met de zevende plaats bij Billboard.

Bekender is Louis Armstrong. Voor Decca Records neemt hij dit nummer op en komt daarmee op de 28^ste plaats in de bestsellerlijst en verdwijnt daaruit echter alweer na een week. Satchmo zoals zijn bijnaam luidt is een jazztrompetist en zanger, die opgroeit in New Orleans. Armstrong heeft talloze hits op zijn naam staan en heeft diverse keren samengewerkt met Ella Fitzgerald.

Bailey en Armstrong zijn overigens niet de enige twee uitvoerenden. Bing Crosby en Rosemary Clooney nemen het nummer eind 1952 op voor een radioshow van Crosby. Er volgen daarna meer artiesten die het nummer brengen, ik noem Lester Young, Ray Charles and Betty Carter, maar ook Ike & Tina Turner.

En steeds weer hoor ik: ‘Hey baby, how about this dance? Why? ‘Cause it takes two to do this dance! Takes two to tango.’ Zo de kop is eraf dus nu mij maar verder laten varen op de tekst. ‘You can sail on a ship by yourself. Take a nap or a nip by yourself. You can get into debt on your own. There’s al lot of things that you can do alone!’ En de volgende stap is naar het einde toe ‘You can stare at the moon by yourself. Take a laugh lige a loon by yourself. Spend a lot, go to pot on your own.’ Inderdaad maar luister goed ‘Two to really get the feeling of romance. Let’s do the tango, do the tango, do the dance of love.’

Opa IJsbeer

Het Muziekdraadje 242

We Gonna Rock Around the Clock Tonight

Maandag 17 augustus 2026

Iets ouder nog dan het nummer uit mijn vorige aflevering van Het Muziekdraadje is We Gonna Rock Around the Clock Tonight dat in 1954 voor het eerst is opgenomen en in mijn geboortejaar 1952 is geschreven door Max Freedman en Jimmy DeKnight, het pseudoniem van muziekuitgever James Myers. Aan dat co-auteurschap kleven enkele vraagtekens omdat Myers later heeft aangegeven dat Freedman de song alleen heeft geschreven.

Het nummer is op het lijf geschreven van Bill Haley, die aanvankelijk vanwege contractuele verplichtingen niet in staat is het nummer op te nemen. De Italiaans-Amerikaanse groep Sonny Dae and His Knights gaan er daarom mee aan de haal, maar even later lukt het Bill Haley & His Comets toch het op de plaat te zetten voor Decca Records. En deze uitvoering wordt algemeen beschouwd als de song waardoor rock-‘n-roll bekend is geworden.

Toch kleven er nog steeds onduidelijkheden aan het lied. Zo wordt zo nu en dan beweerd dat het een kopie is van Around the Clock Blues van Big Joe Turner. Maar behalve de titel hebben dit rock en bluesnummer weinig gemeen. De versmelodie wordt daarnaast wel vergeleken met de eerste hit van Hank Williams uit 1947: Move it On Over. In een biografie over Haley wordt aangehaald dat het nummer vooral een verwijzing is naar het succes van Haley’s eerste nummer Crazy Man, Crazy.

In ons land heeft Haley met Rock around the clock, zoals het meestal wordt genoemd, diverse keren de hitlijsten gehaald met de tweede plek als hoogste notering. Maar er zijn ook genoeg anderen die het nummer hebben opgenomen. Ik noem Freddy Canon in Amerika en bijzondere uitvoeringen van de Belgische electropopband Telex plus de Britse punkband Tenpole Tudor. In eigen land komt een versie van Rob Hoeke niet verder dan de tipparade van Veronica.

Ach wie herkent niet ‘One, Two, Three O’clock, Four O’clock rock’ en dat gaat door tot twaalf en daarna ‘we’re gonna rock around the clock tonight’. Nog enkele andere stukjes ‘When the clock strikes two, three and four, if the band slows down we’ll yell for you’ en when it’s eight, nine, ten, eleven too I’ll goin’ strond and so will you.’ Inderdaad het klokje rond.

Opa IJsbeer

Het Muziekdraadje 241

The twist

Maandag 10 augustus 2026

Soms gaan mijn ogen alleen al bij een titel flonkeren, dat is zeker bij het nummer The Twist dat echt een plekje verdient in Het Muziekdraadje. Het nummer is als single uitgebracht in het jaar dat ik zelf voor het eerst naar de lagere school ga. Het is geschreven door Hank Ballard¸ die in 1953 toetreedt tot de dowopgroep The Royals. Met zijn komst wordt de stijl wat ruiger en verandert de naam van de band in the Midnighters. Met dit nummer heeft de groep een hit, maar ik richt mij toch op een andere artiest.

Voor zijn programma American Bandstand doet presentator Dick Clark in 1960 een poging Ballard te boeken. Die heeft andere verplichtingen. Hij vindt een vervanger in Ernest Evans, die eind jaren vijftig aan de weg timmert met imitaties van sterren als Fats Domino, Elvis Presley en The Coasters. Zijn artiestennaam Chubby Checker dankt hij aan de optredens met songs van Fats Domino. Chubby staat daarbij voor dikkertje en Checkers is een damspel, een verwijzing naar een ander spel.

Na dat optreden bij Clark met het nummer The Twist weet heel Amerika wie deze zanger is. Het nummer behaalt zelfs tweemaal de eerste plek van de Billboard Hot 100 en zorgt er tevens voor dat de twist, halverwege de jaren vijftig heel populair als dans, in de beginjaren zestig weer aan populariteit wint.

Het nummer is door Chubby Checker diverse keren opgenomen en hij verovert niet alleen de harten van veel Amerikanen maar ook elders wordt het nummer gewaardeerd en scoort het. In een hiphopversie met The Fat Boys komt het bijvoorbeeld nog op de vierde plaats in de Nederlandse Top 40 terecht.

‘Come on baby, let’s do the twist. Take me by my little hand and go like this’, zo begint het nummer. En als ik dan wat dieper in de tekst duik kom ik uit bij: ‘My daddy is sleepin’ and mama ain’t around. We’re gonna twisty, twisty, twisty, ‘till we tear the house down.’ En daarna: ‘You should see my little sis, she realy knows how to rock, she knows how to twist.’ U heeft het inmiddels begrepen de tekst daar draait het niet om, het gaat om de aanstekelijke muziek en dans ‘Yeah twist all night, twist (‘round and ‘round and ‘round).

Opa IJsbeer

Het Muziekdraadje 240

Dansa (Don’t quit dancing)

Maandag 3 augustus 2026

In de maand augustus begin ik met iets dat weinigen mij hebben zien doen: dansen. Ik ben er niet goed in, maak de meest vreselijke bewegingen, maar mijn tenen staan vaak te wippen als er een mooi ritme verschijnt, bij blues, bij rock, bij latin. En waar kan ik deze maand Het Muziekdraadje beter mee beginnen dan met een groep die zijn oorsprong kent in mijn geboortedorp.

In het eerste jaar van deze reeks heb ik u al eens meegenomen in het verhaal van deze band, die in de jaren zestig vooral op Molukse feesten speelde. Toen nog onder de naam The Eagles. In 1971 werd in Amerika een groep opgericht met dezelfde naam en toen die hits scoorde is in 1973 besloten de naam te veranderen in Massada. 

Ondanks dat de groep flink aan de weg timmert verschijnt pas in 1978 het debuutalbum Astaganaga, opgenomen in de studio in Weert en uitgebracht op Kendari Records, een zusje van Telstar. Vier jaar eerder laat Massada de kans een LP uit te brengen lopen omdat de artistieke vrijheid niet wordt gewaarborgd.

Johnny Manuhutu, Chris Latul, Zeth Mustamu, Nino Latuny, Usje Sabander, Frans Eschauzier en Eppy Manuhutu vormen in die periode de basis. Nippy Noya (speelde onder andere mee met Golden Earring, Jan Akkerman en Rosa King) en Rudy de Queljoe (heeft onder andere gespeeld bij The Javelins, Brainbox, Harry Muskee Band en Vitesse) voegen zich er later bij, nadat diverse leden zijn vertrokken.

Van dat eerste album zijn twee singles getrokken. Dansa (Don’t quit dancing) is de tweede en de minst bekende van de twee singles. Het blijft vijf weken in de Top 40 en komt niet verder dan de 26^ste plaats. Het nummer is geschreven door Mustama, die in die periode meerdere songs voor zijn rekening neemt.

‘Just keep your body moving. The rhythm that we make. We give you Latin fever. You can feel it ‘cause it ain’t no fake’, zo begint de tekst van deze song. Het is geen uitgebreide tekst, toch maak ik weer een sprongetje naar ‘So let the music take you to a land of Latin swing. We want you all to join us to jump around and do your thing.’ En ik eindig met ‘Dansa, don’t quit dancing. Let your sorrow in the past. If you don’t know how to do it, we will show how at last.’

Opa IJsbeer