Soft royce
Maandag 16 mei 2022
Tekst kent het bijna zeven minuten durende nummer Soft
royce nauwelijks. Dit nummer staat op het debuutalbum Marks van de
voormalige Delftse band Alquin. Dit album is uitgebracht in 1972 en is
minder bekend dan de opvolger Moutain queen. De groep start als zes mans
formatie en trad al enige tijd op als Treshold Fear. Onder die naam werd
in 1971 zelfs een single uitgebracht, die weinig tot niets deed.
Op bassist Hein Mars na studeerden alle leden uit de
beginperiode van Alquin bouwkunde aan de TH in Delft en de groep repeteerde in
de universiteitssociëteit KSS Alcuin. Alquin speelt vooral eigen werk en
de meeste nummers zijn geschreven door zanger en tevens saxofonist Job
Tarenskeen en zanger/gitarist Ferdinand
Bakker. Ook Ronald Ottenhof, die de blaasinstrumenten voor zijn rekening neemt,
heeft aan het nummer Soft royce meegeschreven.
Waarom ik dit nummer heb uitgekozen? Onder andere omdat ik
hierin diverse muziekgenres terug hoor. Zo hoor ik in de beginfase jazz, daarna
de latinrock van Santana en Massada en dat wordt allemaal overgoten met een
progressief rocksausje, waarbij ik zo nu en dan aan de muziek van Pink Floyd
moet denken.
Het nummer Soft royce draait zoals gezegd vooral om
de muziek. ‘Dark side music from Chicago’, zo zingt de band. ‘The
words of trashless soft machine. Can’t save Debra from Chicago. This dream will
show you wat it really means’.
Iedere keer als ik dit nummer hoor word ik aan het einde
verrast door de in gesprek toon van een telefoon. Dat sluit toch prima aan bij mijn
keuze van vorige week?
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten