Storm and thunder
Maandag 6 juni 2022
Ongeveer een maand geleden heb ik het nummer Sylvia’s
mother aangehaald. In ongeveer dezelfde periode, enkele maanden eerder,
krijg ik de koude rillingen van gitaren, drums en toetsengepingel, maar bovenal
het stemgeluid van Jerney Kaagman, die bijna houterig op het podium, Storm
and thunder zingt. Het is niet de eerste single, hit, van Earth &
Fire, maar wel het nummer waardoor ik deze Nederlandse groep ben gaan
waarderen.
Jerney Kaagman was overigens niet de eerste zangeres van
deze band, dat was Manuela Berloth, die vanwege een oogziekte afhaakte en de
succesvolle periode dus niet heeft meegemaakt. Later verhuist zij naar Amerika.
Maar laat ik het toch vooral over dit nummer hebben dat is
geschreven door de broers Chris en Gerard Koerts met bassist Hans Ziech. De
eerste woorden komen bij mij als ochtendmens meteen al binnen: ‘Darkness of
the night has gone. A blackbird sings a song at dawn. Crystal drops of morning
dew are covering all the grass.’ Ik zie dit beeld regelmatig voor mij
tijdens mijn ochtendwandelingen. ´The landscape wears its morningdress.’
Langzaam maar zeker word ik muzikaal opgewarmd door de band.
De vijfbandleden, inclusief de nauwelijks bewegende zangeres, bereiden mij net
zoals binnendrijvende wolken op een broeierige zomerdag voor op de weeromslag. ‘The
haymakers, they go away.´
En dan barst het geweld los, muzikaal en Jerney Kaagman laat
zich gelden. ‘Storm and thunder beat the nature. Down gushes the rain and
wind cracks the trees.’ Diepe eerbied heb ik voor dit natuurgeweld, terwijl
ik het toch regelmatig tart, alleen die bliksem daar word ik liever niet aan
herinnerd. Eenmaal heb ik die op korte afstand zien inslaan in een boom. En die
knal, maar dat gebeurde pas enkele jaren nadat ik dit nummer voor het eerst heb
gehoord.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten