Sageru
Maandag 7 maart 2022
De geschiedenis van de Molukse band Massada begint voor
mij in de jaren zestig, toen de uit Huizen afkomstige muziekgroep optrad als
The Eagles. Dat speelde vooral tijdens Molukse feesten en in enkele
buurthuizen. Omdat de gelijknamige Amerikaanse formatie in Nederland enkele
hits scoorden werd besloten de naam te veranderen.
Deze groep heeft vanaf het begin bij mij een streepje
voor omdat het oorspronkelijk is geformeerd in kamp Almère, gelegen in mijn
geboortedorp. Bovendien heb ik nog een jaar met gitarist Chris Latul in één
team gevolleybald.
Massada kreeg een zetje in de rug door muziekkrant Oor. Mede
vanwege de treinkapingen, waarvan de band zich distantieerde, maar ook
ingegeven door Molukse trots en de wens om eigen nummers uit te brengen, liet
een platencontract lang op zich wachten. Het duurde nog tot eind jaren zeventig
voor de band daadwerkelijk een album uitbracht. Het openingsnummer Latin
Dance werd niet alleen de eerste single maar ook een echte hit en dit
swingende nummer wordt nog steeds regelmatig gedraaid.
Zelf voel ik mij veel meer aangetrokken tot Sageru.
Het is niet de tekst die mij hierin aantrekt maar de muziek met het verfijnde
percussiewerk van Zeth Mustama en het aanstekelijke en herhalende woord Sageru,
een verwijzing naar een in de Molukken lokaal gestookte palmwijn afkomstig van
de saguweerboom.
Dit funky nummer verscheen pas op single na het
uitbrengen van een Live album van de band, terwijl het toch al op eerste album Astanaga
was verschenen. Zeker in de beginfase van de band waren diverse Maleise teksten
van de hand van Chris Latul, die na het tweede album zijn eigen weg ging. De
credits van Sageru waren voor de gehele band.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten