Little red rooster
Maandag 2 mei 2022
Veel leeftijdgenoten van mij zullen het nummer Little red
rooster vermoedelijk verbinden met The Rolling Stones. Deze Engelse band
heeft dit nummer inderdaad op single uitgebracht en door hen heb ik dit nummer
leren kennen. In ons land haalde The Rolling Stones er een toptien notering
mee. Maar ook de live uitvoering door The Doors is prachtig.
Later ontdekte ik dat Howlin’ Wolf dit nummer als The red
rooster als eerste in 1961 heeft uitgebracht. Chester Burnett, zoals deze Amerikaanse
blueslegende eigenlijk heet, heeft heel wat bekende bluesnummers geschreven,
maar van dit nummer is hij niet de auteur. Dat is Willie Dixon, tevens de
producer van deze uitvoering. Dixon heeft voor dit nummer wat stukken van
anderen geleend. Dat gebeurde in een tijd dat niemand moeilijk deed over
royalty’s en plagiaat.
Dixon (1915-1992) heeft overigens talloze bluesklassiekers
geschreven en trad daarnaast veelvuldig op als bassist en pianist met
grootheden als Howlin’ Wolf, Muddy Waters, Memphis Slim, Bo Didley en Chuck
Berry. Als zanger had hij minder succes.
Uiteraard heb ik ook gezocht naar een uitvoering van Dixon.
Of hij echt trots is geweest op deze uitvoering durf ik niet te zeggen. De
luiheid van de haan in I am the little red rooster too lazy to craw for day
kan hem echter niet worden toegeschreven, want Dixon was altijd in de weer met
zijn blues.
Natuurlijk zijn er mensen die de blues helemaal niets vinden
en hun wijs ik op Dogs begin to bark and hounds begin to howl. Watch out
strange cat people. Little red rooster’s on the prowl. En zo sluipt de haan
Dixon over het erf en door het nummer heen tot Aint had no peace in the farm
yard since my little red rooster’s been gone
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten