Eloise
Maandag 21 februari 2022
Voor deze aflevering van Het Muziekdraadje grijp ik terug
naar een oud nummer, een nummer uit mijn tienertijd. Eloise is
geschreven door Paul Ryan, die op zijn vijftiende al optreedt met zijn broer
Barry als The Ryan Twins. Zij komen met maar liefst acht singles in de Britse
Hitparade, maar omdat Paul de druk niet aan kan, stort hij zich op het
schrijven en gaat Barry alleen door met zingen.
En met Eloise heeft dje in 1968 ook meteen zijn grootste
succes. Voor mij is dit nummer onlosmakelijk verbonden aan een jongerenreis die
ik gemaakt heb met de trein naar Oostenrijk. In de discotheek waar ik tijdens
die vakantie bijna iedere avond met enkele jongens en meisjes ben te vinden is
dat nummer tijdens ons bezoek grijs gedraaid. En ondanks dat ik geen danser ben
heb ik op dit nummer regelmatig gedanst.
De openingszin Every night I’m there I’m always there
She knows I’m there past volledig bij die avonden. Ook dat maakt dit nummer
voor mij bijzonder, maar ook de ietwat hesige stem van Barry Ryan met zijn hoge
uithalen zorgen ervoor dat dit nummer tot het lange rijtje liedjes behoort, dat
mij al die jaren is bijgebleven.
And as the days grow old, the nights grow cold, I want
to hold her near to me. I know she’s dear to me and only time can tell and take
away this lone hell, I’m on my knees to Eloise. Het contact met de jongens
en meisjes uit die tijd heeft maar kort geduurd. En op mijn knieën ben ik toen
voor niemand gegaan, maar nog altijd kan ik genieten van Eloise en de tempoverandering,
van snel naar langzaam. My Eloise.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten