Het muziekdraadje 104

Het dorp

Maandag 25 december 2023

Zo op Eerste Kerstdag denk ik aan toen. Aan de tijd dat er in mijn ouderlijk huis nog vrolijkheid was en na de kerstdienst – wij woonden bij mijn opa in – familieleden langs kwamen om een bakkie te doen met een mannetje erbij. Daarna kwamen er kleine glaasjes op tafel. Wij, als kinderen, dronken Rivella en ranja met een rietje. Die tijd bestaat niet meer en dat dorp is totaal veranderd.

In Het muziekdraadje kies ik vandaag voor Het dorp, in 1965 geschreven door Hugo Verhage, die onder zijn pseudoniem Friso Wiegersma het lied La Montagne van Jean Ferrat met een Brabants sausje overgoot. Zijn dorp is Deurne, mijn dorp is Huizen. De zanger is Wim Sonneveld. De eerste regel komt meteen binnen: Thuis heb ik nog een ansichtkaart. Die ansichtkaart bezit ik niet, wel diverse boeken met foto’s (ook van ansichtkaarten) over hoe mijn dorp er toen uitzag.

En langs het tuinpad van mijn vader, gaat naar het gemeentemuseum De Wieger, inderdaad het ouderlijk huis van Verhage. Het tuinpad van mijn ouderlijk is verdwenen. Het huis staat er nog en is door Schipper enkele jaren geleden omgetoverd tot een winkelpand, dat nu woonspecialist Bekenkamp herbergt. Boven, op zolder, zijn enkele appartementen getimmerd.

Het lied Het dorp is een paar keer op single uitgebracht, steeds met een andere B-kant. Een echte hit is het nooit geworden, maar in de Evergreen Top 1000 scoort het al jaren. Nostalgie viert hoogtij. Ook bij mij en ik ruik bijna Ik weet nog hoe het was. De boerenkind’ren in de klas. Een kar die ratelt op de keien. En later Wat leefden ze eenvoudig toen in simp’le huizen tussen groen met boerenbloemen en een heg, maar blijkbaar leefden ze verkeerd het dorp is gemoderniseerd en nou zijn ze op de goeie weg.

Dat dorp dus.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 103

On the road again

Maandag 18 december 2023

Er zijn titels van muzieknummers die door meerdere artiesten zijn gebruikt. Dat geldt bijvoorbeeld voor On the road again, dat als titelsong wordt gebruikt voor de gelijknamige film. Dit nummer is geschreven door Willie Nelson, die ook in de film speelt.  Veel eerder dan Nelson schreef Floyd Jones zijn versie naar aanleiding van de bluessong Big Road Blues van Tommy Johnson. Als co-auteur van Jones staat Alan ‘Blind Owl’ Wilson genoteerd, die met Bob ‘The Bear’ Hite 1965 in Los Angeles de blues- en rockband Canned Heat startte. De naam van deze groep verwijst overigens weer naar een ander nummer van Johnson.

Een echte hitmachine is Canned Heat nooit geworden. Hun bekendste nummer is ongetwijfeld Going up the country, dat gebruikt is als thema voor de documentaire van het Woodstock Festival. Voor de opname van On the road again maakt de groep voor het eerst gebruik van drummer Adolfo ‘Fito’ de la Parra.

In diverse landen wordt het als single uitgebracht. In Amerika komt het niet verder dan de zestiende plaats op de Billboard Hot 100. Op de Single Top 100 van ons land wordt de derde plek genoteerd, de hoogste notering van alle lijsten.

De gitaarboogie van Canned Heat is voor velen het startpunt geworden van een jamsessie, ook voor de groep zelf. Het 40 minuten durende Refried Boogie is daar een voorbeeld van, maar ook Boogie Chillen van blueslegende John Lee Hooker vindt hier de oorsprong in.

Ik rond af met de song: Well, I’m so tired of crying but I’m out on the road again. I ain’t got no woman just to call my special friend, waarmee dit allemaal begint. En het eindigt met: But I ain’t going down that long, old lonesome road all by myself. I can’t carry you baby, gonna carry somebody else.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 102

No surrender

Maandag 11 december 2023

De nummers uit Het muziekdraadje zijn meestal belegen en sommige hitmachines ontbreken in de lijst omdat ik met de uitvoerenden absoluut geen klik heb. Zo aan het einde van het jaar komen de lijstjes weer tevoorschijn en ik vraag mij af, wie heeft No surrender op zijn lijstje gezet. Dit nummer is te vinden op de vijfde studioplaat van de Nederlandse band Kane. Het album uit 2009 heeft dezelfde titel en slechts een jaar later is er ook een liveversie uitgebracht met de actrice Carice van Houten.

De Haagse rockband is in 1998 opgericht door zanger Dinand Woesthoff met gitarist Dennis van Leeuwen en stopte in 2014. Dit jaar hebben Woesthoff en Van Leeuwen nog een nieuwe single uitgebracht als promotie voor een vierdelige documentaire over de groep op Videoland.

Het nummer No surrender gaat over het overwinnen van obstakels en je eigen weg vinden, aldus Woesthoff, die verantwoordelijk is voor de tekst. En zo zijn de bandleden ook de studio ingegaan om het in twee takes op te nemen. ‘We hadden altijd één grote wens, met z’n allen de studio in, aftikken en spelen’, zegt Van Leeuwen. Dat aftikken gebeurt ditmaal niet door drummer Joost Kroon, maar door Van Leeuwen. ‘Ik had een totale niet-drummer benadering en maak ook een fout halverwege. Die zit er gewoon in.’

‘We learned more from a three-minute record, baby, than we ever learned in school’, zingt Woesthoff. Het is duidelijk, net zoals: ‘Now young faces grow sad and old. And hearts of fire grow cold. We swore blood brothers against the wind, now I’m ready to grow young again.’ En dat einde: ‘Blood brothers in the stormy night with a vow to defend. No retreat baby, no surrender. Oh, oh, oh.’

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 101

Der letzte Sirtaki

Maandag 4 december 2023

Het wordt weer eens tijd voor een Duits nummer, maar is het wel echt Duits vraag ik mij in eerste instantie af bij de titel van deze aflevering van Het muziekdraadje. Het heeft immers iets Grieks in zich, maar bezoekers van Schlagerfestivals weten beter, dit is puur een Duits nummer dat bij de aanwezigheid van de vertolker van Der letzte Sirtaki steevast ten gehore werd gebracht.

Ludwig Franz Hirtreiter wist al snel wat hij wilde worden: acteur. Hij speelde enkele kleine rollen als Alexander Gildo en krijgt in 1958 samen met Conny Froboess de hoofdrol in de film Hula-Hopp, Conny. Een jaar later heeft hij ook succes als zanger en zijn platenmaatschappij Electrola zet hem op de markt als Rex Gildo.

Niet alleen solo levert hem dat meerdere hits op, maar ook als duo met Conny Froboess, Angela Durand, Vivi Bach en Gitte (Haenning) heeft hij succes. In de jaren tachtig verdwijnt hij bij het grote publiek langzaam uit beeld, mede door de verhalen over verslaafdheid aan pillen en alcohol, maar ook geruchten van een seksuele relatie met zijn privésecretaris beschadigen zijn imago.

In 1999 komt er een einde aan zijn leven na een val uit een raam in München. Hij heeft die avond nog opgetreden in Bad Vilbel. Over zijn dood zijn de volgers van Sexy Rexy het niet eens: zelfmoord, moord of een ongeluk. Drie dagen na die val overlijdt hij in een ziekenhuis. Drie dagen nadat hij zijn talloze successen voor het laatst heeft gezongen.

‘Musik erklang um Mitternacht im Hafen. Wo sich die Fischier von Rhodos beim Sirtaki trafen. Der fang war gut und voll waren ihre Taschen. Drum gab’s ein Fest un da lachten alle ein Mädchen an’, ik luister en denk na over zijn leven en stel mij voor hoe de zanger zijn Sirtaki danst.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 100

It’s all over now

Maandag 27 november 2023

Soms stel ik mij bij een bepaald muziekummer de vraag: ken ik het origineel eigenlijk? Dat geldt zeker voor It’s all over now. Ja ik weet dat dit oude nummer van The Rolling Stones niet is geschreven door het duo Jagger-Richards, maar dat het een cover is. Maar van wie?

Het nummer is geschreven door Bobby Womack en zijn schoonzus Shirley Womack en door hem samen met The Valentino’s in 1964 uitgebracht. Toen The Stones in Amerika landen voor hun eerste Amerikaanse tour horen zij dit nummer in New York eerst op de radio. Niet veel later horen zij de Womack-broers dit nummer uitvoeren in de WINS-show en nemen It’s all over now een dag later al op. Het wordt meteen de eerste nummer-1 hit in eigen land voor The Rolling Stones. En dat is heel wat beter dan Bobby, Cecil, Harry, Friendly jr en Curtis Womack met hun uitvoering scoren. Zij blijven in de States op de 94^ste plaats steken.

Aanvankelijk wil Bobby Womack niet dat de Stones het nummer opnemen, maar producer Sam Cooke haalt hem over en als hij na een half jaar de royalty’s ontvangt mag Jagger cs eigenlijk ieder door hem geschreven lied wel opnemen. Ook de new wave band The Sharks, Nils Lofgren, Ry Cooder, Rod Stewart, Johnny Winter en Tom Petty & The Heartbreakers hebben het nummer later gecoverd. En zo is er nog een lange lijst.

Zelf val ik voor de uitvoering van The Stones met als openingszin: Well baby used to stay out all night long. She made me cry, she done me wrong. Het waarom volgt later: She spent all my money, playing her high class game. Maar er is ook bezinning: But now she’s here and there with every man in town. Still trying to take me for that same old clown. En dat refrein: Because I used to love her, but it’s all over now.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 99

Beds are burning

Maandag 20 november 2023

Bij sommige nummers moet ik aan mijn vader denken, die geen liefhebber is geweest van moderne muziek. Popmuziek staat voor hem gelijk aan herrie en regelmatig heb ik hem horen zeggen: ‘Ze beginnen en eindigen gelijk en daarmee is alles gezegd.’ Of hij ooit muziek heeft gehoord van de Australische rockband Midnight Oil betwijfel ik. En hun single Beds are burning heeft hij sowieso niet meegekregen omdat toen dit nummer in ons land is uitgebracht hij al is overleden.

Het nummer is geschreven door Rob Hirst, Jim Mogine en Peter Garrett en is afkomstig van Diesel and Dust, het zesde album van Midnight Oil. Deze Australische rockband, in 1971 opgericht onder de naam Farm, staat bekend de rauwe muziekstijl en hun betrokkenheid bij politieke vraagstukken. Zo ageren zij bijvoorbeeld in het bekende nummer Blue Sky Mine over de gevolgen van asbestwinning in het plaatsje Wittenoom.

Onder andere Garrett zet zich in voor Greenpeace en voor de Nuclear Disarmament Party. Hij wordt actief lid van de Australian Labor Party, komt in 2007 in het parlement terecht en wordt minister van milieu, erfgoed en kunst en later ook nog minister van onderwijs.

Het nummer Beds are burning is een echte protestsong en gaat over hoe in Australië wordt omgesprongen met de oorspronkelijke bevolking. Zij zijn in de jaren dertig verdreven uit hun nederzettingen en verplaatst naar missies. De Pintubi zijn daarna opnieuw verplaatst en keren in 1981 terug naar hun eigen land in Kintore.

Out where the river broke, the blood wood and the desert oak holden wrecks and boiling diesels steam in fourty-five degrees, zo begint het nummer. En de regels the time has come a fact’s a fact it belongs to them, let’s give it back. How can we dance when our earth is turning? How do we sleep while our beds are burning? zeggen meer dan genoeg.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 98

The Joker

Maandag 13 november 2023

Er zijn van die songs waarmee een band vaker een hit heeft. Een van die nummers is The Joker, dat in 1973 is uitgebracht door de Steve Miller Band en zeventien jaar later opnieuw een hit wordt, nadat het kledingmerk Levi’s het gebruikt voor een advertentiecampagne. In ons land bereikt het dan zelfs de eerste plaats in de Top 40, terwijl bij het uitbrengen het nummer niet verder komt dan de achttiende notering.

Een deel van de tekst is afkomstig van Lovey Dovey, een hit van The Clovers uit de jaren vijftig en geschreven door Eddie Curtis en Ahmet Ertegun, de laatste onder zijn pseudoniem Nugetre. Steve Miller gebruikt voor zijn lied de regels You’re the cutest thing, that I ever did see. I really love your peaches, wanna shake your tree.

De band is ooit opgericht als de Goldberg-Miller Blues Band, Miller vormt later The Steve Miller Blues Band en die naam wordt ingekort, ook nadat steeds minder blues is te horen, maar veel veer rock en zelfs wat reggaeklanken zoals in The Joker met Gerald Johnson op bass, Dick Thompson als toetsenist en John King achter de drums.

De eerste regel van dit lied is overigens een verwijzing naar Space Cowboy een ander nummer van Miller. Some people call me the Space Cowboy. Ook de volgende twee regels zijn verwijzingen naar respectievelijk Gangster of Love en Enter Maurice. Cause I speak of the pompatus of love, schrijft Miller nadat hij The Letter van The Medallions heeft gehoord.

Blijft er nog wel iets echts over? Ach luister maar: Cause I’m a picker, I’m a grinner, I’m a lover and I’m a sinner. I play music in the sun. I’m a joker, I’m a smoker, I’m a midnight toker. I sure don’t want to hurt no one.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 97

Wild Thing

Maandag 6 november 2023

Liedjesschrijver James Wesley Voight wilde eigenlijk beroepsgolfer worden net zoals zijn vader, maar door een blessure ging dat niet door. Eind jaren vijftig ontpopte hij zich als schrijver en producent van liedjes en bracht zelf ook nummers uit onder de naam Wes Voight. Omdat diskjockeys dat lastig vonden om uit te spreken nam hij de artiestennaam Chip Taylor aan.

Taylor schreef voor talloze artiesten als Janis Joptlin, Emmylou Harris, Cliff Richard en The Hollies. Voor de huisband van discotheek Arthur in New York, The Wild Ones, schreef hij Wild Thing. Het werd in 1965 als single uitgebracht, een hit bleef echter uit. Manager Larry Page, onder andere van The Kinks en van The Troggs kreeg in New York een demo van dit nummer en liet de laatstgenoemde band dit nummer opnemen en voor de Britse band The Troggs werd dit meteen hun grootste hit.

Toen deze band in 1964 startte konden Reg Presley, Ronnie Bond, Chris Britton en Pete Staples nauwelijks echt muziek maken. Hun simpele gitaargeluid werd daarna hun handelsmerk en daarmee had The Troggs een grote invloed op de latere garagerock  en punk.

Wild Thing is door meerdere artiesten opgenomen zoals The Runaways, Cheap Trick, Amanda Lear en zelfs Kermit de Kikker. Bruce Springsteen speelde het tijdens zijn wereldtour in 2009, terwijl Jimi Hendrix het gebuikte als afsluiting van zijn act op het Monterey Pop Festival en daarbij zijn gitaar in de brand stak.

En de tekst Wild thing, you make my heart sing, you make everything groovy, zing ik nog altijd mee als ik het hoor. Net zoals: I think I love you, but I wanna know for sure. Come on, hold me tight! I love you. Inderdaad zo simpel kan een lied zijn.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 96

Jolene

Maandag 30 oktober 2023

Wie buiten de lijnen denkt zal mensen niet snel in hokjes stoppen. Toch is dat wat velen van ons vaak doen en daar mag ik mijzelf ook toerekenen. Denk alleen maar aan afkomst, nationaliteit, uiterlijk. Ook geldt zoiets voor muziek, die in een bepaald vakje terechtkomt; smartlappen, blues, funk, trance. Eigenlijk te veel om op te noemen. Het nummer Jolene wordt al snel in de countryhoek geplaatst, misschien ook omdat de schrijfster en uitvoerend artieste Dolly Parton als countryzangeres geldt.

Jolene wordt in 1973 op single uitgebracht, eerst in de Verenigde Staten en Canada. Een paar maanden later verschijnt ook het gelijknamige album. In het voorjaar van 1974 wordt het nummer in delen van Europa uitgebracht, in Groot-Brittannië en Ierland komt het echter pas twee jaar later uit. Niet overal wordt het een even grote hit. Ondanks dat Jolene veelvuldig wordt gedraaid blijft het in ons land in de Tipparade steken.

Zoals zoveel nummers is ook dit door talloze andere artiesten gecoverd. Ik noem er een paar: Olivia Newton-John. The White Stripes, Jody Pijper, Miley Cyrus en The Common Linnets. De naam Jolene is volgens de zangeres de naam van een fan, die haar na een optreden om een handtekening vroeg. De tekst is volgens Parton autobiografisch. Sinds 1966 is zij getrouwd met de ondernemer Carl Dean en kort na de huwelijksdag flirtte een roodharige bankmedewerkster met haar echtgenoot.

Jolene, Jolene I’m begging of you please don’t take my man, zingt Parton. Please don’t take him just because you can. Gezien de tekst vindt de zangeres haar veel knapper. Zij smeekt: You could have your choice of men, but I could never love again. He’s the only one for me. Haar vrees gaat ver: My happiness depends on you, whatever you decide to do. En ik denk, wat is de rol van de echtgenoot in deze?

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 95

 

I heard it through the grapevine

Maandag 23 oktober 2023

Al een paar keer is de naam Norman Whitfield gevallen in Het Muziekdraadje. Deze liedjesschrijver is samen met Barrett Strong ook verantwoordelijk voor dit nummer uit deze serie. Het nummer I heard it through the grapevine is als eerste opgenomen door The Miracles, beter bekend als Smokey Robinson & The Miracles. Motown-baas Berry Gordy is echter niet tevreden met het ritme. Ook Marvin Gaye krijgt niet meteen het fiat van de platenbaas. Die eer is voor Gladys Knight & The Pips, die het nummer een jaar later uitbrengen.

Daarmee is de koek nog niet op, want hoewel de vorige uitvoeringen allemaal in de soulhoek te vinden zijn scoort ook de Amerikaanse rockband Creedence Clearwater Revival met dit nummer. Hoewel de langere albumversie misschien nog wel beter is. Verder is er onder andere een versie van de Britse punkband The Slits te vinden, heeft Tina Turner het gezongen en ook Paul Weller met Amy Winehouse hebben het op het podium uitgevoerd.

Het moge duidelijk zijn dit nummer mag niet ontbreken in mijn lijstje. Het idee voor de tekst ontstond bij Barrett Strong toen het hem opviel dat mensen de term ‘through the grapevine’ in Chicago regelmatig gebruiken in de vorm van geruchten. Oorspronkelijk komt de term uit de slaventijd, met een wijnstok (grapevine) creëren zij een eigen vorm van berichten doorgeven.

Maar waar gaat dit nummer eigenlijk over. Het gaat over gevoelens van de zanger wanneer hij hoort dat zijn vriendin vreemdgaat. Ik pik er een paar regels uit en laat de rest aan uw fantasie over.

‘bet you’re wonderin’ how I knew ‘bout your plan to make me blue with some other guy that you knew before.’ ‘Losi  ’you would end my life, you see ‘cause you mean that much to me.’ ‘Not much longer would you be mine. Ooh-ooh, I heard it through the grapevine and I’m just about to lose my mind.’

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 94

Oktoberkind

Maandag 16 okober 2023

We zijn net over de helft van de maand oktober. De tiende maand van het jaar is een bijzondere voor veel mensen, ook voor mij. Weliswaar ben ik niet in deze maand geboren, maar ben wel in deze maand getrouwd. Bovendien is mijn vrouw erin jarig, evenals de helft van onze kleinkinderen. Speciaal voor hen is deze 94^ste aflevering van Het Muziekdraadje, waarin ik het nummer Oktoberkind behandel.

Het nummer is vooral bekend geworden door Liselore Gerritsen, die zelf in 1937 in deze maand als dochter van een dominee in het Gelderse Wichmond is geboren. Het liefst wil zij naar de toneelschool, maar dat zien haar ouders niet zitten. Daarop besluit zij Frans te studeren in Leiden. Paul van Vliet en Floor Kist horen haar daar in een café een lied van Zarah Leander zingen en vragen haar toe te treden tot het Leids Studenten Cabaret. Later is zij medeoprichtster van Cabaretgroep Pepijn.

Na het uiteenvallen van deze laatste groep blijft zij optreden, soms met anderen zoals Ramses Shaffy. Zij zingt onder andere teksten van Herman van Veen, maar schrijft ook zelf nummers. Ondertussen krijgt zij de gelegenheid enkele albums uit te brengen. Haar eerste album Liselore Zingt Liselore wordt uitgebracht in 1969. Haar vijfde album is getiteld Oktoberkind.

Oktobermaand, geboortemaand. Je vruchten zijn geoogst. De zoete wijn is in het vat, het hout gekloofd. Dat is waarom een oktoberkind van kinds af aan voldaan is, zingt Gerritsen. Is dat niet mooi? En dan het slot. Oktoberkind opdat jij niet vergaat. De allerlaatste zoete braam is de eerste die jij eet. Een laatste warme zonnestraal verwarmt jouw eerste dag. En een laatste zwaluw die vertrekt is de eerste die jij zag. Dat is waarom een oktoberkind niet gelooft in laatste dingen. ’t Zal een herfstdag als een lentedag bezingen.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 93

Get ready

Maandag 9 oktober 2023

Het tweede album van de Amerikaanse rockband Rare Earth is tevens het titelnummer Get ready. Dit is geschreven door Smokey Robinson in 1966 geschreven voor The Temptations en door hem ook geproduceerd. Omdat het niet het verwachte succes oplevert voor deze band is het ook meteen zijn laatste bijdrage als producent van The Temptations.

The Sunliners, opgericht in 1960, spelen Get ready tijdens live-acts. De leden van de band, John Persh, Peter Hoorelbeke, Rod Richards, Kenny James en Gil Bridges zijn niet echt tevreden met de naam van hun groep en veranderen die in 1968 in Rare Earth. Voor het Verve-label nemen zij hun  debuutalbum Dream/Answers, op en daarop verschijnt tevens een versie van Get ready. Het album doet niets, maar het weerhoudt Motown er niet van de band vast te leggen voor een nieuw label en dat rocklabel zelfs naar de groep te vernoemen.

Het titelnummer Get ready beslaat de volledige b-kant van het Rare Earth-album en wordt ook op single uitgebracht. En in tegenstelling tot The Temptations heeft Rare Earth hier wel succes mee. De opname van Rare Earth wordt ook gebruikt tijdens hiphopoptredens van DJ Kool Herc als onderdeel van turntablism-routine. De band bestaat nog steeds, maar van de originele bezetting is niemand meer over sinds Gil Bridges in 2021, op tachtigjarige leeftijd, is overleden aan de gevolgen van Covid-19.

Ik laat de woorden van hem en de overige leden tot mij doordringen. I never met a girl who makes me feel the way that you do, you’re alright. Whenever I’m asked who makes my dreams real, I say that you do. En vooral dat: And I’m bringing you al love that’s true. So get ready. I’m gonna try to make you love me too so get ready. I’m on my way, get ready, here I come.

Opa IJsbeer

Het Muziekdraadje 92

Ma belle amie

Maandag 2 oktober 2023

Er zijn van die liedjes waarvan ik zeg: ‘o ja, dat heb ik ooit leuk gevonden’. Maar het waarom is mij in de loop der jaren van dit nummer ontgaan. Vermoedelijk is het een combinatie van de rommelige opname en het bijzondere, Franse sfeertje dat is opgeroepen door de auteurs Hans van Eijck en Peter Tetteroo.

Ma belle amie. daarover gaat het in deze aflevering van Het muziekdraadje, is ontstaan terwijl Van Eijck in het ziekenhuis ligt vanwege een auto-ongeluk en Tetteroo hem bezoekt in een (succesvolle) poging hem over te halen terug te keren bij Tee Set. Van Eijck behoort overigens niet tot de eerste bezetting van het door zanger Tetteroo opgerichte Tee Set, maar levert wel vier nummers voor het debuutalbum Emotion, waarna hij alsnog toetreedt.

In die beginfase van de band is er regelmatig ruzie, meestal over geld. Onder andere over de inkomsten die manager Theo Kuppens opstrijkt van het oude bluesnummer Don’t you leave. Ray Fenwick, Polle Eduard en Hans van Eijck stappen op en beginnen After Tea. Nadat Van Eijck terugkeert in Tee Set wordt Ma belle amie uitgebracht en dat wordt uiteindelijk ook meteen de grootste hit op voor de groep, niet alleen in ons land maar ook in Duitsland, België en Zwitserland en zelfs in de Verenigde Staten, Canada en Nieuw-Zeeland.

Ik neem jullie naar een stukje tekst die van Frans naar Engels springt. Ma belle amie, you were the child of the sun and the sky and the deep blue sea. Ma belle amie apres tous les beaux jours, je te di merci. Even waan ik mij onder de Griekse zon, maar wordt meteen weer in  de werkelijkheid terug gebracht. Let the bells ring, let the birds sings. Let’s all give my substitude a big cheer. En daar houd ik het maar bij.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 91

Sweet home Chicago

Maandag 25 september 2023

Na vier weken Lesvos keren wij vandaag terug naar Almere. Wat dat te maken heeft met de titel van dit specifieke blog? Eigenlijk heel weinig want in Chicago ben ik nooit geweest, maar de bluesmuziek uit die stad en de muziek van Robert Johnson in het bijzonder hebben mij al vroeg geraakt. En Sweet home Chicago is nu eenmaal een van die bijzondere nummers die deze te jong overleden bluesman schreef en is uitgegroeid tot een echte bluesklassieker met uitvoerenden als Roosevelt Sykes, Magic Sam en The Blues Brothers.

Dit nummer is in 1936 opgenomen in het Gunter Hotel in San Antonio Texas tijdens een driedaagse sessie samen met nog enkele nummers. Van sommige zijn meteen diverse alternatieve opnames gemaakt. De door Johnson gebruikte melodie is terug te vinden in diverse bluessongs, onder andere bij Kokomo Blues. Johnson veranderde het karakter en paste ook de woorden aan But I’m cryin’ hey baby, honey don’t you want to go. Back to the land of California, to my sweet home Chicago.

Volgens velen bedoelt de auteur hiermee dat hij een vrouw wil meenemen naar Chicago. In de jaren ’60 en ’70 wordt dit regelmatig bestreden en omschreven als een geografische fout door Johnson. Anderen zien hierin een metafoor, een imaginair paradijs, in een periode dat racisme de boventoon voert in Amerika.

Ik ga mij in die discussie absoluut niet mengen, tel gewoon met Johnson mee: Well, 1 and 1 is 2, 6 and 2 is 8. Come on baby don’t ya make me late. En later: 6 and 3 is 9, 9 and 9 is 18. Look there brother baby and see what I’ve seen. Inderdaad tellen kon Johnson wel. Ik tel verder 9 en 18 en kom uit op zijn leeftijd. Veel te jong gestorven.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 90

Bright eyes

Maandag 18 september 2023

Er zijn van die gerechten waarvan ik nog altijd weet waar ik die voor het eerst heb genuttigd. Bijvoorbeeld in de prachtige tuin van een taverna op Skopelos. Het gaat hierbij om het gerecht kounéli, een wildgebraad met allerlei kleine botjes. De herinnering daaraan wordt versterkt omdat tijdens dat eten op de achtergrond, op een groot scherm, een clip van een liedje te zien en te horen is: Bright eyes. En iedere keer als ik in mijn favoriete vakantieland konijn bestel begint mijn vrouw dit lied, met een grote glimlach op het gelaat, te zingen.

Twee weken geleden heb ik de auteur van dit lied, Mike Batt, al eens ter sprake gebracht omdat hij veel voor Katie Melua heeft geschreven. Door de televisieserie The Wombies maakte hij naam, maar Bright Eyes was als schrijver zijn grootste hit. En dan met name door de vertolking van Art Garfunkel, Eind jaren zeventig werd het in een groot deel van de wereld een hit, omdat het toen is gebruikt bij de animatiefilm Watership down.

Behalve in deze film is Bright eyes ook op twee studioalbums van Garfunkel terecht gekomen, is door hem op single uitgebracht en gecoverd door onder andere Brotherhood of Man, Stephen Gately (van Boyzone) en de Britse Rock-‘n-rollzanger Tommy Steele. Het lied gaat over de overgang van leven naar dood en is te horen op het moment dat het konijn Hazel is neergeschoten, maar die is verderop in de film toch weer te zien.

Is it a kind of dream?, zo begint het. Floating out on the tide, followning the river of death downstream. Het refrein zal ongetwijfeld door de meesten nog wel meegezongen kunnen worden Bright eyes, burning like fire. Bright eyes, how can you close and fail? How can the light that burned so brightly suddenly burn so pale.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 89

Otan pinei mia ginaika

Maandag 11 september 2023

Tijdens onze Griekse vakanties horen wij de Griekse muziek regelmatig langs komen. Velen herkennen de sirtaki en beginnen te dansen, maar vaak zit er in de melodielijn iets treurigs. En de ook het regelmatig terugkerende huppeltje in de traditionele muziek zal menigeen die op een van de Griekse eilanden of op het vaste land vakantie heeft gevierd bekend in de oren klinken. Net zoals de stem van Haris Alexiou.

Hariklia Roupaka, haar echte naam, heb ik vorig jaar in Het muziekdraadje al voorbij laten komen en ook vandaag krijgt zij een plekje. Bij mijn keuzes voor nummers val ik soms terug op muziek uit mijn jonge jaren, soms is het een eerbetoon aan familieleden of aan mijn echtgenote.

Op Lesvos heb ik de hulp ingeroepen van onze gastvrouw in Mira Mare. Op speciaal verzoek van Aspasia Mavragani besteed ik vandaag aandacht aan het nummer Otan pinei mia ginaika. De Hollandse titel is Wanneer een vrouw drinkt. Het lied is in 1975 uitgebracht en staat op haar album 12 Laika Tragoudia.

Ja het klopt veel teksten gaan over verdriet en niet alleen in Nederland kennen ze smartlappen, maar ook de blues zit er vol mee en dit nummer is een Griekse tranentrekker van jewelste. De zangeres vraagt om begrip mi tin eparaxigeíte pos ponáei den xerete. Immers wat weten wij van die drinkende vrouw en haar pijn. Uiteraard komen wij allemaal met goede raad en vertellen haar dat zij minder moet drinken en vooral niet dronken moet worden. Maar als zij toch drinkt káthe vrádi m’állone éxei zísei kápoio dráma kai kaimó megálone, accepteren wij dat dan en wie is in staat om haar liefdesverdriet te doen vergeten?

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 88

Crawling up a hill

Maandag 4 september 2023

Er zijn artiesten die bij mij meteen iets wakker schudden vanwege één liedje. Ketevan Melua is zo’n zangeres. Zij is geboren in het Georgische Koetaisi en verhuisde op achtjarige leeftijd naar Belfast en later naar Londen. Katie Melua ging hier naar de Brit School for the performing Arts en Technology, waar talloze artiesten zijn opgeleid. Zelf werd zij in 2003 ontdekt door de auteur van het nummer Bright eyes Mike Batt, die een zangeres met aanleg voor jazz en blues zocht.

Op haar debuutalbum Call of the search stond onder andere Crawling up a hill, dat ik al kende van John Mayall & the Bluesbreakers. Dit door Mayall geschreven nummer was in 1964 de eerste single voor deze Britse bluesman en een jaar later volgde nog een live versie. In beide opnames is John McVie, later Fleetwood Mac, te horen op de basgitaar.

Een echte hitmachine is Melua nooit geworden. Wel trad zij in 2004 al op tijdens het North Sea Jazz Festival, toen nog in Den Haag. Het Crawling up a hill was haar tweede single, maar leverde geen hit op.

Als ochtendmens waardeer ik het openingscouplet. Every morning about half past eight my Mummie wakes me sayes: Don’t be late. Dat de zangeres vervolgens naar kantoor wordt gestuurd valt bij een vrij persoon in iets minder goede aarde, maar toch My life is just a slow train crawling up a hill.

Heerlijk toch en wat te denken van dat regeltje To sing the blues that I know about. Inderdaad ik ben verkocht. Minute after minute, second after second, hour after hour goes by working for a rich girl, staying just a poor girl, never stop to wonder why. En op dat moment hoor ik even in mijn gedachte de stem van de oude Mayall doorklinken.

Opa IJsbeer

 

Het muziekdraadje 87

De Beerenburgblues

Maandag 28 augustus 2023

Wie in Nederland de naam Cornelis Vreeswijk laat vallen noemt daarna meestal zijn hit De nozem en de non. Misschien dat ook het nummer Veronica nog ergens bij iemand een licht doet schijnen maar veel verder komen de meesten niet. Op zijn dertiende verhuisde deze zanger en liedjesschrijver naar Zweden en behaalde in zijn nieuwe vaderland in tegenstelling tot zijn geboorteland wel  veel succes maar was ook omstreden.

Veel van de teksten van Vreeswijk werden echter ook in Zweden aanstootgevend gevonden en werden daarom zelden op de radio ten gehore gebracht. Een groot deel van het volk genoot desondanks van zijn ondeugende teksten en zelfs na zijn dood bleef een deel zijn nummers draaien. In Stockholm werd een park naar hem vernoemd, kwam een standbeeld en in het ABBA-museum is een plekje voor hem ingeruimd.

Vreeswijk debuteerde in 1964 in Zweden met Ballader och oförskämdheder (Ballades en vrijpostigheden) en kende zijn echte doorbraak vier jaar later. Voor Het Muziekdraadje kies ik voor De Beerenburgblues. Dit is eneh blues voor de inwoners van de stad Götenburg die nog heel wat te leren hebben van de Friezen. Daarom heb ik het lied ook eh omgedoopt. In plaats van de Gotenburgblues heet het de Beerenburgblues, zo begint de troubadour.

Wie nu denkt dat Vreeswijk oorspronkelijk uit Friesland komt heeft het mis. Hij is in IJmuiden geboren en daar opgegroeid tot aan zijn verhuizing naar Zweden. Ik laat ondertussen een dame uit Sneek langs komen en een pater uit Grauw. Ik hou van de Friezen maar nog het meeste van hun drank en ik pak er nog eentje bij voorbaat mijn dank. En ga over naar het refrein. De drank van de Friezen is niet voor de poes daarom hoor je dagelijks De Beerenburgblues.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 86

Runnin’ with the devil

Maandag 21 augustus 2023

De Amerikaanse broers Eddie en Alex Van Halen hebben Indische roots, zijn in Amsterdam geboren en studeerden aanvankelijk klassieke piano. Op school ontdekten zij de rock-‘n-roll en richtten al snel hun eerste bandje The Broken Combs op. Op de middelbare school kwamen zij in contact met zanger David Lee Roth, die tot hun band toetrad, niet veel later gevolgd door bassist Michael Anthony. Dit viertal trad op onder de naam Mammoth maar omdat er al een band onder die naam bestond stelde Roth in 1974 voor daar Van Halen van te maken.

Die groep speelde veel covers. Met hulp van Kiss-bassist Gene Simmons werd in 1978 een eerste album uitgegeven en dat werd in Amerika meteen een hit. Het nummer Runnin’ with the devil werd in ons land in 1980 op single uitgebracht omdat de band in dat jaar optrad tijdens Pinkpop. Zowel in Nederland als in België werd het een hit. In Engeland en in de USA werd het nummer minder goed ontvangen.

De tekst van het nummer is gebaseerd op Runnin’ from the devil van de funkband Ohio Players. Van Halen heeft de tekst nooit volledig uitgelegd, aangenomen wordt dat het nummer gaat over het leven van een jonge band op tournee waarbij het leven echt niet zo simpel is als het lijkt.

I live my life like there’s no tomorrow and all I’ve got I had to steal. Least I don’t need to beg or borrow, yes I’m livin’ at a pace that kills, zingt Roth in het begin van het nummer. Ik laat mij meevoeren door I found the simple life en vervolgens I got no love, no love you’d call real, ain’t got nobody, waintin’ at home. Inderdaad het leven van een rockster: Runnin’ with the devil.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 85

Get up (I feel like being a) Sex Machine

Maandag 14 augustus 2023

Na de titel van het vorige Muziekdraadje, Body and Soul, denk ik meteen aan een muziekgenre waar ik vooral in mijn jeugd met een grote boog omheen ben gelopen terwijl dat genre veel mensen kleur heeft gegeven in hun leven; soulmuziek. Een genre dat is ontstaan uit rhytm-and-blues en gospelmuziek waarbij Ray Charles als grote voorloper geldt.

De hitmachine brengt veel grote namen voort: The Drifters, Aretha Franklink, Percy Sledge, Otis Redding, The Supremes om een handvol artiestennamen te noemen. De godfather van de soul is James Brown, die tevens als grondlegger van de funkmuziek kan worden beschouwd.

Terwijl zijn eerste albums al uit de jaren vijftig dateren dringt James Brown pas halverwege de jaren zestig door tot de Nederlandse hitlijsten. Het nummer Get up (I feel like being a) Sex Machine is door hem geschreven in samenwerking met Bobby Byrd en Ron Lenhoff en is in 1970 uitgebracht. Het nummer bestaat uit twee delen, die beide zijden van een single vullen. De blazerssectie speelt in dit nummer slechts een bescheiden rol, muzikaal is het opgebouwd rond de riff van de broers Bootsy en Catfish Collins en het drumwerk van Jabo Starks. Een ander belangrijk onderdeel is het vraag-en-antwoordspel van James Brown en Bobby Byrd. In de finale zingen zij beide de rode draad uit het nummer Shake your moneymaker van de bluesgigant Elmore James.

Tijd voor tekst? Fellas I’m ready to get up and do my thing. (Yeah go ahead!) I wanta get into it, man you know (go ahead). Inderdaad zo start het: Like a, like a sex machine, man (yeah, go ahead). Movin’and doin’ it you know. Met daarna als rode draad: Get up (Get on up), Stay on the scene (get on up) like a sex machine (get on up). Simpeler kan ik het nier verwoorden.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 84

Body and soul

Maandag 7 augustus 2023

Er zijn van die muzieknummers die door zoveel muzikanten zijn uitgevoerd en opgenomen dat je ze bijna moeiteloos herkent. Een van die nummers is Body and Soul, dat je rustig ook een jazzstandaard kunt noemen. Toch waren er maar liefst vier componisten en een muzikant nodig om tot dat resultaat te komen. De componisten zijn Johnny Green, Edward Heyman, Robert Sour en Frank Eyton die het nummer in 1930 schreven. Tenorsaxofonist Coleman Hawkins nam het op 11 oktober in 1939 op in de RCA Studios in New York.

Aanvankelijk had Green het nummer speciaal voor de actrice, danseres en zangeres Gertrude Lawrence geschreven toen hij in Londen was. Het orkest van Jack Hylton zette het al snel op de plaat en het werd een van de hoogtepunten van de Broadway-musical Three’s a crowd. De opname met revue-zanger Libby Holman werd meteen een hit, maar vanwege de tekst You know I’m yours for just the taking. I’d gladly surrender myself to you Body and Soul werd het daarna enige tijd op de radio geboycot.

De wijze waarop Coleman Hawkins dit nummer instrumentaal uitvoerde vormde de opmaat voor de bebop. Hawkins week af van de gebruikelijke muzikale thema’s en werd zo een bron van inspiratie voor een jongere generatie musici. Tot ongeveer 1960 was de bebop de toonaangevende jazzstijl met uitvoerenden als Charlie Parker, Dizzy Gilespie, Oscar Peterson en Miles Davis.

Tijd voor nog wat tekst, waarbij ik luister naar de uitvoering van Tony Bennett en Amy Winehouse: My heart is sad and lonely. For you I sigh, for you dear only. Why haven’t you seen it. I’m all for you, Body and Soul. En iets later: I can’t believe it. It’s hard to conceive it that you’d turn away romance. Are you pretending? It looks like the ending! Unless, I can have one more chance to prove it dear.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 83

This strange effect

Maandag 31 juli 2023

Er zijn van die bijzondere songs waarbij ik mij soms afvraag waarom de auteur daar zelf weinig mee heeft gedaan. Zoiets heb ik bij This strange effect, dat door de leadzanger van The Kinks Ray Davies is geschreven. Deze Engelse band heeft dit nooit in de studio opgenomen, maar er zijn wel live-uitvoeringen van bekend. Zo staat het onder andere op de BBC Sessions 1965-1977. Bekend is dit nummer vooral door Dave Berry, die het onder andere heeft gezongen op het Knokke-festival in 1965. In ons land kwam het zelfs op nummer 1 in de Top 40 terecht.

David Holgate Grundy, zoals de officiële naam van Dave Berry luidt, heeft vooral succes in de jaren zestig met covers van anderen. Daarbij wordt hij begeleid door The Cruisers. Later maakt hij gebruik van sessiemuzikanten als Jimmy Page en Bob Graham. Voor zijn podiumact leunt de zanger vooral op gebaren van rockidolen als Elvis Presley en Gene Vincent.

This strange effect is door veel artiesten gecoverd en daar zitten grootheden tussen als Bill Wyman, Squeeze en The Undertones. Ook is het te horen in de televisiereclame van Motorola.

Wanneer ik weer eens naar dit nummer luister dan valt mij allereerst de luie manier van zingen op. You’ve got this strange effect on me and I like it, zingt Dave Berry als openingsregel. Beter kan het eigenlijk niet worden verwoord. You make this world seem right. You make my darkness bright, yes. You’ve got this strange effect on me. Ach, eigenlijk is het zo eenvoudig. And I like the way you kiss me. Don’t know if I should, but this feeling. It’s love and I know it, that’s why I feel good. En vergeef mij, maar ik denk daarbij terug aan onze eerste zoen.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 82

I’d rather go blind

Maandag 24 juli 2023

Sommige muzieknummers zijn door talloze muzikanten opgenomen. Zo’n nummer is I’d rather go blind dat door Ellington Jordan en Jamesetta Hawkins is geschreven. Jordan schreef de basis voor dat lied, Etta James (de artiestennaam van Hawkins) hoorde dat toen zij hem opzocht in de gevangenis, maakte het af en nam dit lied als eerste op. Het verscheen op haar album Tell Album en tevens als b-kant op de single met de gelijknamige naam.

Tot het rijtje artiesten dat dit nummer heeft opgenomen behoren BB King, Rod Stewart, Paul Weller, Beth Hart en Beyoncé Knowles. Laatstgenoemde zingt dit nummer tevens in de film Cadillac Records waarin zij de rol van Etta James speelt. In dat rijtje hoort uiteraard ook Chicken Shack, dat het in 1969 opneemt en daarmee een hit heeft.

In die band zit in die periode als zangeres/toetsenist Christine Perfect, die ondere andere een verhouding had met de Britse bluesgigant John Mayall. Later trouwt zij met John McVie, die nadat hij is vertrokken bij Mayall’s Bluesbrakers naar Fleetwood Mac is overgestapt. Na de periode van Peter Green treedt Christine McVie ook toe tot deze band. Zelf neemt zij daarnaast een aantal solo-albums op en inderdaad ook dit nummer is door haar gecoverd.

Tijd om naar de tekst te gaan: Something told me it was over when I saw you and her talkin’. Something deep down in my soul said: ‘Cry, girl’. En dan kom ik aan het einde. Then to see you walk away, see you walk away from me, yeah. Whoo, baby, baby, baby, I’d rather be blind.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 81

Je t’aime… moi non plus

Maandag 17 juli 2023

Terwijl de Tour de France van dit jaar aan zijn tweede rustdag toe is, wordt het tijd voor een Franstalig uitstapje van Het muziekdraadje. Het gaat om een internationale hit, die in sommige landen meteen na het uitbrengen is verboden vanwege het seksuele sausje, terwijl de seksuele revolutie in 1969 toch over zijn hoogtepunt heen was.

Twee jaar eerder is Je t’aime… moi non plus geschreven door Serge Gainsbourg op verzoek van Brigitte Bardot met wie hij dit nummer ook heeft opgenomen. Haar toenmalige echtgenoot Gunter Sachs iss niet zij blij met het lied, waardoor deze versie wordt teruggetrokken. Toen Gainsbourg in 1968 samen met de Engelse actrice en later tot Française genaturaliseerde Jane Birkin in de film Slogan speelde liet hij haar het lied horen. Zij vond het zo mooi, dat het opnieuw werd opgenomen met de afgelopen weekend overleden Birkin, die er met haar iets hogere zangstem een eigen stijl aan gaf, wat later wordt aangeduid als zuchtzingen. In 1986 wordt de versie met Bardot alsnog uitgebracht. Het is onder andere ook nog door Paul Mauriat en Donna Summer gevcovered.

De titel is geïnspireerd op een uitspraak van Salvador Dali: ‘Picasso is Spaans, ik ook. Picasso is een genie, ik ook. Picasso is een communist, ik ook niet.’ De letterlijke vertaling van het nummer kan namelijk verkeerd worden begrepen. Je t’aime zingt Birkin. Moi non plus, is het antwoord en dat wordt hier gebruikt  als ik ook van jou.

Wat moet ik voor de rest nog zeggen. Oh mon amour, comme la vague irrésolue. Je vais, je vais et je viens entre tes reins et je me retiens. En veel verderop ook nog Oh mon amour, l’amour physique en sans issue. Je me retiens. Non, maintenant viens!

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 80

Ballonnetje

Maandag 10 juli 2023

Met Wim Sonneveld en Wim Kan behoorde Toon Hermans tot de grote drie van het Nederlands cabaret. Zijn vader overleed toen Hermans tien jaar was en liet zijn gezin straatarm achter. Toon begon daarop met schrijven van sinterklaasgedichten voor een speelgoedwinkel en wilde in de voetsporen treden van de clown Johan Buziau, die zich van circusartiest ontpopte tot een revueartiest.

Op zestienjarige leeftijd schreef Hermans, in het Sittardse dialect, al zijn eerste revue. Van Buziau leerde hij veel over timing en mimiek en in carnavalskringen had hij snel succes. Mede dankzij de radio groeide zijn bekendheid buiten Limburg. Via de directeur van Carré kreeg Hermans een kans bij het cabaret van Carl Tobi dat veel optrad in het Leidseplein Theater en maakte furore met zijn imitatie van Buziau.

Vanaf 1955 kwam zijn carrière in een stroomversnelling. Hij begon met solovoorstellingen en toen die onemanshows op televisie werden uitgezonden was er geen houden meer aan. Een poging op Broadway door te breken mislukte, mede omdat hij zich daar niet thuis voelde. Wel had Hermans in Duitsland en in Oostenrijk succes, maar zijn populariteit was vooral in Nederland en in Vlaanderen groot.

Tijdens zijn optredens zong Hermans ogenschijnlijk losjes, maar ieder woord en iedere beweging was tot in de perfectie uitgevoerd. Vrolijkheid, emotie en liefde komen voorbij. Ik laat mij gaan op zijn Ballonnetje, dat danst in de wind. Aan een draadje naar de zon gaat zo’n lekker dikke, rooie, mooie luchtballon.

Waar gaat het over: Ik zing van de vogels en de vissen van een jongen en een meisje op een fiets. Ik zing van de bollen in Lisse, Ach, ik zing van niets, zo zingt Toon. Ach ik zing maar wat en zo’n liedje dat danst langs de deuren. Inderdaad zo dus, dat ballonnetje in honderden kleuren zweeft wat dalleru naar ’t hart van u.

Opa IJsbeer

 

Het muziekdraadje 79

Proud Mary

Maandag 3 juli 2023

Tweemaal eerder heb ik in Het muziekdraadje aandacht gegeven aan Creedence Clearwater Revival. Hoewel dit nummer is geschreven door zanger John Fogerty en in 1969 een hit werd voor deze Amerikaanse band, kies ik voor een veel bekendere uitvoering. Twee jaar nadat CCR ermee had gescoord werd het door Ike & Tina Turner gecoverd en werd het opnieuw een hit.

Tina Turner bleef haar uitvoering van Proud Mary ook zingen nadat de breuk met Ike een feit was. Een deel van het succes van dit nummer is zonder meer de overgang van rustig naar wild en vooral tijdens de live-uitvoeringen had de Amerikaanse zangeres daar veel succes mee. Omdat zij ook regelmatig met andere sterren optrad is er een heel reeks van mooie acts uit voortgekomen. Onlangs zag ik een uitvoering uit 1999 waar Elton John achter de toetsen zit en Cher aan het einde komt opdraven.

Volgens John Fogerty gaat dit lied niet over het gebruik van marihuana en het draaien van een stickie, zoals sommigen beweren, maar betreft het een zogenaamde raderstoomboot die de Mississippi afvaart. De naam van de stoommachine van deze raderboot Queen is Proud Mary.

Het origineel begint zonder de uitgesproken teksten van Tina Turner met Left a good job in the city, workin’ for the man every night and day and I never lost one minute of sleepin’ worrying ‘bout the way things might have been. Fogerty noemt een aantal voor hem belangrijke steden in zijn tekst, maar uiteindelijk draait toch eigenlijk alles om: ‘Till I hitched a ride on a riverboat-queen. Big wheels keep on turnin. Proud Mary keeps on burnin’ rollin’ rollin’ rollin’ on the river. En mensen als jullie bij die rivier komen, zing dan mee.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 78

Too tight blues

Maandag 26 juni 2023

Na het zoete Distant drums uit de vorige aflevering van Het muziekdraadje vraag ik aandacht voor een song waarbij ik mij soms afvraag tot welk muziekgenre dit nu eigenlijk hoort. Het is een nummer van de Amerikaanse zanger, gitarist en pianist Arthur Blake, blind geboren in 1896 in Newport News in Virginia die tijdens zijn kortstondige leven optrad als Blind Blake.

Lang werd aangenomen dat zijn werkelijke naam Arthur Phelps was. Op sommige platen staat hij ook als zodanig vermeld. Bij nader onderzoek naar deze artiest werd zijn overlijdenscertificaat uit 1934 gevonden en kon er een streep door deze aanname. De laatste jaren van zijn leven bracht Arthur Blake met zijn echtgenote Beatrice McGee door in Milwaukee in de wijk Brewer’s Hill, waar hij door zijn platenmaatschappij Paramount was gehuisvest. Een feest was die laatste periode absoluut niet voor hem. Verzwakt door tuberculose was hij sinds 1932 werkloos en Blake overleed uiteindelijk op weg naar het ziekenhuis aan een longbloeding.

In zijn actieve jaren trad Blind Blake onder andere op als begeleider van Ma Rainey, Cool Grant en de jazzklarinettist Johnny Dodds. Door zijn gitaarspel, dat soms iets weg heeft van een ragtimepiano, was Blake een voorbeeld voor anderen, zoals Blind Boy Fuller en Blind Willie McTell, maar zijn muziek klinkt ook door in het werk van de legendarische Robert Johnson.

De eerste muziekopnames van hem dateren uit 1926, uiteindelijk zijn er 79 nummers van hem op de plaat gezet. Artiesten als Bob Dylan, Ralph McTell en Ry Cooder hebben muziek van hem gecoverd. Ik luister naar Too tight blues, dat begint met Got my gal took a chance, we went to a midnight dance too tight, this rag of mine. En wat hierna volgt is vooral Too tight, can’t get enough.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 77

Distant drums

Maandag 19 juni 2023

Hoewel ik de voorliefde voor blues niet onder stoelen of banken steek in Het muziekdraadje maak ik ook uitstapjes naar andere muziekgenres. De muzikale carrière van Jim Reeves heeft niet zo heel lang geduurd. Die startte pas nadat hij vanwege een enkelblessure moest stoppen als honkballer. Reeves kreeg in 1947 een baan als dj bij een radiostation en nam in 1953 zijn eerste plaat op. Mexican Joe leverde hem meteen succes en een nummer-1-notering op.

Zeker in zijn beginperiode zingt Reeves pure country, aan het eind van de jaren vijftig schuift hij richting rock-‘n-roll op, maar de countrystijl laat hij nimmer los. In 1963 heeft de zanger een fikse aanvaring met zijn platenmaatschappij omdat hij vindt dan andere artiesten meer aandacht krijgen dan hij. Nadat hij aan het afgesproken aantal opnames heeft voldaan weigert hij maandenlang in de studio te verschijnen. Door tussenkomst van zijn vriend Chet Atkins wordt de ruzie bijgelegd.

In 1964 vliegt Reeves met zijn net aangekochte vliegtuig naar huis ondanks dat hij nog geen geldig vliegbrevet heeft. Hij komt in een onweersbui terecht, negeert de aanwijzingen van de luchtverkeersleiding, het toestel wordt getroffen door bliksem en crasht. Reeves komt daarbij om samen met zijn vriend, pianist en manager Dean Manuel.

In 1966 wordt postuum de single Distant Drums uitgebracht. Het is geschreven door Cindy Walker en Fred Foster en gaat over een soldaat die wil trouwen voordat hij wordt uitgezonden naar een oorlog. Aanvankelijk is het nummer voor Roy Orbison, die het in 1963 opneemt. In de versie van Reeves wordt het een wereldhit, nadat er een volledig nieuwe instrumentale track voor is opgenomen.

I hear the sound of distant drums far away¸ zo begint dit lied. And if they call for me to come then I must go and you must stay. So Mary marry me, let’s not wait. En hoe dat afloopt luister maar.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 76

The life I live

Maandag 12 juni 2023

Terwijl ik in Griekenland scholieren langs de kant van de weg zie staan om opgehaald te worden denk ik aan mijn eigen middelbare schooltijd in de jaren ’60 met ouderwetse schooltassen en pukkels volgeschreven met artiestennamen. Een vaak voorkomende naam was die van Q65, lekker eenvoudig en kort, ruig ook net zoals hun muziek.

Bij het bedenken van de naam van zijn band wilde medeoprichter Joep Roelofs de naam vooral kort houden en greep terug naar de nummers Suzie Q en Route66 en omdat 66 wat minder ‘bekte’ dan 65 werd dat dus Q65 oftewel gewoon de Kjoe. De muziek werd bewust ‘lelijk’ gehouden, waarbij regelmatig teruggegrepen werd op oude R&B-songs en covers van The Animals, The Kinks en The Rolling Stones.

Voor hun nummer The Life I Live ging platenmaatschappij Decca helemaal los en stuurde de band naar Londen waar de Kjoe echter geen werkvergunning kreeg en na een aantal interviews keerde de band terug. Als stunt was bedacht dat zij met een rubberboot de oversteek maakten, in werkelijkheid deden zij dat alleen het laatste stukje waarna de bandleden door 30.000 mensen werden ontvangen op het strand van Scheveningen.

Het nummer staat op het debuutalbum Revolution en werd in 1966 als single uitgebracht. Het bereikte de vijfde plaats in de Nederlandse Top 40 en gaat onder andere over het huwelijksfeest van gitarist Roelofs. In 2010 werd het nummer door Moke uitgevoerd en in 2011 werd het oorspronkelijke nummer gebruikt voor de politieserie Seinpost Den Haag, dat in ons land door de KRO werd uitgezonden.

Sitting in my chair and thinking, thing of the I’m in, zo begint het nummer. Thinking of the music I make and all the things I don’t wanna give. Het klinkt allemaal zo bekend en vooral dat refrein: Well this is my life of sadness. This is the life I live. En echt vrolijk is dat bestaan uiteindelijk niet, luister maar naar het vervolg.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 75

Down home girl

Maandag 5 juni 2023

Voor Het muziekdraadje duik ik vandaag weer eens in de geschiedenis van de blues die onder te verdelen valt in talloze stromingen. Lizzie ‘Kid’ Douglas is één van de voorloopsters op het gebied van vrouwen die zich met deze muzieksoort bezighielden. Op haar tiende leerde zij banjo en op haar elfde gitaar spelen. Omdat zij haar voornaam Lizzie niet leuk vond, trad zij al op jonge leeftijd op feestjes op onder de naam Kid Douglas.

Op dertienjarige leeftijd liep Lizzie Douglas weg van huis en ging in Beale Street Memphis wonen, een straat met een bloeiende bluesscene. In 1929 trad zij daar op met haar tweede echtgenoot Joe McCoy en zij werden ontdekt door een talentscout van Columbia Records. Het duo kreeg van het platenlabel de namen Kansas Joe en Memphis Minnie.

Als Memphis Minnie nam Lizzie Douglas meer dan tweehonderd nummers op. In Chicago experimenteerde zij met diverse stijlen en geluiden, nam voor diverse platenmaatschappijen nummers op en werd door diverse bekende en onbekendere musici begeleid. Een van die musici was Big Bill Broonzy.

Het nummer Down Home Girl is zeker niet haar bekendste nummer en mag ook niet worden verward met de song die later door onder andere The Rolling Stones is uitgebracht. Zelf raakt mij deze eenvoudige uitvoering waarin de zangeres zich voorstelt. Well, I’m a down home girl and I’m tired of fooling with you. That’s why I’m gonna leave you baby, cause I’ve got those down home blues.

Inderdaad zij heeft haar levensreis gemaakt naar Memphis en Chicago. Een reis langs diverse echtgenoten zoals zij in dit nummer bezingt. I’m gonna buy my ticket straight on through and say: Hurry engineer, cause I’ve got those down home blues. En: Well, I go back home, I believe my luck will change. Then I will find me a man.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 74

Blijf bij mij

Maandag 29 mei 2023

Mijn zoektocht naar een nummer voor dit draadje brengt mij naar de jaren ’90 waarin Ruth Jacott ons land vertegenwoordigt op het Songfestival met Vrede. Na afloop van dat festival presenteerde Paul de Leeuw zijn show De Leeuw is los! en zocht contact met de zangeres met wie hij vervolgens via een satellietverbinding Blijf bij mij zong.

‘Soms zijn er van die momenten dat alles klopt. Ik hoopte dat Ruth vanuit Ierland, na afloop van de finale, met me mee zou zingen en dat deed zij. We hadden een kleine vertraging op de lijn, maar het werd een duet tussen Amstelveen en Millstreet. Er zaten die nacht nog wel twee of drie miljoen mensen te kijken, dus dan wordt het opeens een hit,’ zo vertelde De Leeuw later tijdens een interview.

Het nummer is geschreven door Ton op ’t Hof, Lisa Schulte Nordholt (Lisa Boray) en Guus Westdorp voor het nationale songfestival maar werd niet uitgekozen. Het verscheen wel op het debuutalbum van Ruth Jacott en na het duet vervolgens ook op single, waarbij er een met en een zonder publiek werd uitgebracht.

Ik luister naar stemmen, naar de woorden Ik vraag me af waar ben je nou. Als jij eens wist wat ik je zeggen wou Blijf bij mij. Hoe vaak denken wij in donkere tijden niet aan deze woorden, hoewel wij soms weten dat afscheid nemen voor de ander en ook voor jezelf beter is. En toch: Je zoekt me op, keer op keer. Langzaam aan geef je je over. Je blik dwaalt af, je denkt aan mij. Maar zover is het in dit lied nog niet. Zijn er fraaie woorden voor, dan komen ze niet gauw. Alles wat ik zeggen wou: Ik hou van jou.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 73

Johnny B Goode

Maandag 22 mei 2023

Een van de belangrijkste Amerikaanse muzikanten uit het rock-‘n-rolltijdperk is Chuck Berry. Hij schreef veel van zijn liedjes samen met bluespianist Johnnie Johnson, die Berry in 1952 uitnodigde om bij hem te komen spelen als vervanger van een zieke saxofonist. Berry nam al snel de leiding over van de band, waarin Johnson zo’n twintig jaar meespeelde.

In dat The Chuck Berry Combo speelden ook nog drummer Ebby Hardy en bassist Willie Dixon, die in de jaren veertig al had opgetreden met blueslegendes als Muddy Waters, Howlin’Wolf en Bo Diddley. De eerste grote hit voor dit combo werd Maybellene, dat in 1955 in Chicago werd opgenomen. Drie jaar later volgde Johnny B Goode. Dit nummer werd zijn grootste hit. Op dit nummer speelde overigens niet Johnson op piano maar Lafayette Leake.

Het nummer gaat over een arme jongen van het platteland, die ooit hoopt beroemd te worden. Het nummer is deels geschreven op het lijf van Johnson, die zelfs na een show met Checker bleef zitten spelen en jazzy deuntjes ten gehore bracht met iedereen die dat maar wilde. ‘I would play anytime, anywhere, with anybody’, verklaarde Johnson daarover. Checker zou daarop hebben gezegd: ‘Why can’t you just be good Johnny?

Toch gaat het nummer vooral over Checker zelf. Maar de oorspronkelijke tekst is aangepast. Zo werd er aanvankelijk gezongen over een kleurling, maar plattelandsjongen was vriendelijker minder controversieel, waardoor het ook wat dichter bij de blanken kwam te staan. Om die reden werden vaak ook wat countryachtige nummers aan optredens toegevoegd. Maar tijd voor de tekst.

Deep down in Lousiana close to New Orleans, way back in the woods among the evergreens there stood a big cabin made of earth and wood, zo begint dit nummer. His mother told him someday you wil be a man and you will the leader of a big old band. Inderdaad; Go Johnny go.

Opa IJsbeer

Het muziekdraadje 72

Gloria

Mandag 15 mei 2023

George Ivan Morrison is met voorsprong het bekendste lid van de Noord-Ierse popband Them, dat zijn grootste successen kende halverwege de jaren zestig. Aanvankelijk heette de groep The Gamblers, afkomstig uit Belfast en speelde vooral rock-‘n-roll en rhythm and blues. Met de komst van zanger en saxofonist Van Morrison besloot de groep de sprong naar Engeland te wagen en werd de naam veranderd in Them omdat er al een begeleidingsgroep ,van Billy Fury, The Gamblers bestond.

Omdat de eerste twee singles, Don’t start crying now en Baby please don’t go, niets deden ging Them teleurgesteld terug naar Belfast, maar keerde razendsnel terug naar Londen toen bleek dat de tweede single wel aansloeg.

Het nummer Gloria was door Morrison al in 1963 geschreven toen hij met zijn band The Monarchs door Duitsland toerde. Nadat hij zich bij The Gamblers/Them had gevoegd werd dit nummer regelmatig live uitgevoerd waarbij de muzikanten vrijelijk improviseerden waardoor er soms uitvoeringen van wel twintig minuten ontstonden. In 1964 werd het opgenomen voor het eerste album van de groep en verscheen in Engeland als B-kant van Baby please don’t go. In ons land werd het in 1967 als single uitgebracht.

Diverse artiesten hebben Gloria gecoverd. Een korte greep: AC/DC, The Doors, Jimi Hendrix, Iggy Pop, REM, Bruce Springsteen, The Tragically Hip en U2. Zelf speelde Morrison het onder andere met de blues legende John Lee Hooker en dat werd in 1983 opnieuw een hit.

‘Like to tell ya about my baby’, zo begint Morrison. ‘You know she comes around . She about five feet four.´ En aan haar naam hoeft niemand aan te twijfelen. ‘She comes around here just about midnight. She make me feel so good, Lord. I wanna say she make me feel alright.’ Ook aan het vervolg hoeft niemand te twijfelen. ‘She knocks upon my door and then she comes in my room.´ Gloria dus.

Opa IJsbeer