Het dorp
Maandag 25 december 2023
Zo op Eerste Kerstdag denk ik aan toen. Aan de tijd dat er
in mijn ouderlijk huis nog vrolijkheid was en na de kerstdienst – wij woonden
bij mijn opa in – familieleden langs kwamen om een bakkie te doen met een mannetje
erbij. Daarna kwamen er kleine glaasjes op tafel. Wij, als kinderen, dronken
Rivella en ranja met een rietje. Die tijd bestaat niet meer en dat dorp is
totaal veranderd.
In Het muziekdraadje kies ik
vandaag voor Het dorp, in 1965 geschreven door Hugo Verhage, die onder
zijn pseudoniem Friso Wiegersma het lied La Montagne van Jean
Ferrat met een Brabants sausje overgoot. Zijn dorp is Deurne, mijn dorp is
Huizen. De zanger is Wim Sonneveld. De eerste regel komt meteen binnen: Thuis
heb ik nog een ansichtkaart. Die ansichtkaart bezit ik niet, wel diverse
boeken met foto’s (ook van ansichtkaarten) over hoe mijn dorp er toen uitzag.
En langs het tuinpad van mijn vader, gaat naar het
gemeentemuseum De Wieger, inderdaad het ouderlijk huis van Verhage. Het
tuinpad van mijn ouderlijk is verdwenen. Het huis staat er nog en is door
Schipper enkele jaren geleden omgetoverd tot een winkelpand, dat nu
woonspecialist Bekenkamp herbergt. Boven, op zolder, zijn enkele appartementen
getimmerd.
Het lied Het dorp is een paar keer op single uitgebracht,
steeds met een andere B-kant. Een echte hit is het nooit geworden, maar in de
Evergreen Top 1000 scoort het al jaren. Nostalgie viert hoogtij. Ook bij mij en
ik ruik bijna Ik weet nog hoe het was. De boerenkind’ren in de klas. Een kar
die ratelt op de keien. En later Wat leefden ze eenvoudig toen in
simp’le huizen tussen groen met boerenbloemen en een heg, maar blijkbaar
leefden ze verkeerd het dorp is gemoderniseerd en nou zijn ze op de goeie weg.
Dat dorp dus.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten