Ne me quitte pas
Maandag 22 juni 2026
Als ik het over legendes in de muziek heb in Het
Muziekdraadje dan mag de Belgische zanger Jacques Brel uiteraard niet
ontbreken. Hij is geboren in de Brusselse deelgemeente Schaarbeek en lijkt op
weg zijn vader op te volgen als mededirecteur van een kartonfabriek.
Uiteindelijk volgt hij het pad van zijn moeder, die van acteren en zingen hield
en af en toe liedjes schreef, en gaat zingen, speelt toneel bij de
jeugdbeweging Franche Cordée.
Zelf gaat hij ook liedjes en gedichten schrijven en start in
1952 als chansonnier, waarbij hij de hulp krijgt van Angèle Guller in
wiens radioprogramma Brel mag optreden. In 1953 maakt hij een eerste plaat,
vertrekt naar Parijs, waar zijn chansons niet aanslaan. Jef Claessen (Omroep
Limburg) haalt hem terug naar België, naar Hasselt en laat hem in diverse uitzendingen
live zingen.
Zijn echte doorbraak beleeft Brel
in 1956 met Quand on n’a que l’amour. Ik richt mij echter toch vooral op
een oud thema, een verbroken liefde. Ne me quitte pas is door hem
geschreven en gecomponeerd en in 1959 op de plaat gezet en is opgenomen op het
album La valse à mille temps. Het gaat over de breuk in de relatie met
de Franse zangeres en actrice Zizou (Suzanne Gabriello).
Het nummer is door velen gecoverd,
onder andere door Nina Simone. Maar ook vertaald, onder andere in het
Engels door Rod McKuen (If you go away) maar ook in het Nederlands door Ernst
van Altena als Laat me niet alleen met als bekendste vertolkster Liesbeth
List. Brel heeft het nummer in 1961 overigens zelf ook in het Nederlands
uitgebracht.
‘Ne me quitte pas, il faut
oublier’, zo begint het. ‘Tout peut s’oublier, qui s’enfuit déjà.
Oublier le temps des malentendus et le temps perdu. A savoir comment oublier
ces heures qui tuaient parfois. A coups de pourquoi, le coeur du bonheur. Ik
maak een forse sprong. ‘Donnant plus de blé qu’un meilleur avril et quand
vient les oir pour qu’un ciel flamboie.’ En een kleinere naar het einde: ‘Chanter
et puis rire. Laisse-moi devenier l’ombre de ton ombre. L’ombre de ta main.
L’ombre de ton chien. Ne me quitte pas.’
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten