Het muziekdraadje 195

Het Land van Maas en Waal

Maandag 22 september 2025

Zo in de derde week van september is het thema van deze maand toch wel duidelijk. Net als vorige week belandt het lied op de eerste plaats in de hitlijsten van het thuisland van de uitvoerende. Boudewijn de Groot is met de nummers Noordzee en Jimmy in eerdere jaargangen van Het Muziekdraadje al voorbij gekomen. Desondanks verdient hij met Het Land van Maas en Waal opnieuw een plekje in dit blog.

Er is ook een Engelse versie van dit nummer. Met The land at rainbow´s end heeft de zanger Baldwin, de Engelse vorm van Boudewijn, echter geen succes. Het Nederlandstalige lied is zoals veel van zijn songs uit die tijd geschreven door Lennaert Nijgh. Het is gebaseerd op een kinderboek van Franz Karl Ginzkey: Hatsji-Bratsji’s toverballon. Uit dit boek is De Groot als kind vaak voorgelezen.

In dit boek zweeft Pietje over het Land van Maas en Waal. In 1966 vertelt De Groot aan Nijgh over de fantasieën die hij bij dat vertellen heeft gehad en die weet dat te vertalen. Eind van dat jaar wordt het opgenomen en komt terecht op het album Voor de overlevenden en belandt zoals gezegd ook op single met het Testament als B-kant. Later heeft Rob de Nijs, in 1987, het nummer ook nog opgenomen.

Het lied gaat over een optocht van feestvierende mensen en begint als volgt. ‘Onder de groene hemel in de blauwe zon speelt het blikken harmonie orkest in een grote regenton. Daar trekt over de heuvels en door het grote bos de lange stoet de bergen in van het Circus Jeroen Bosch.’ Met het benoemen van de schilder is ook het surrealistische beeld verklaard. Maar er komen in korte tijd nog meer zaken voorbij die ik nu onvermeld laat. Ik verwijs alleen nog naar het lachje in het laatste couplet. Dit moet wijzen naar het gegrinnik van Bob Dylan in het nummer Rainy day woman #12 & 35. Tijdens de opname mislukt dat. Omdat besloten wordt de opname niet over te doen blijft het uiteindelijk staan.

Opa IJsbeer