Zo dat is eruit
Maandag 20 april 2020
Vandaag wil ik het eens ergens anders over hebben en niet over Corona en al zijn zijsprongen, omdat er al zoveel over wordt gesproken en geschreven. Maar bijna automatisch dansen mijn vingers over het toetsenbord van mijn laptop.
En daarom nu over wat ik zie gebeuren om mij heen. Bij een Almeers café zijn buiten op het terras vakken van 1,5 meter getekend en kan er buiten staand een bak koffie worden gedronken, zolang iedereen zich maar aan de regels houdt. In de supermarkt zijn de meeste winkelende bezoekers zeer beleefd, zowel naar elkaar als naar het personeel. Maar er zijn uitzonderingen en het personeel mag er niets van zeggen als zij voor de zoveelste keer wordt geschoffeerd.
Zo gaat het bijna overal. Veel vriendelijke mensen, maar een kleine groep verstiert het voor de anderen. Zelf heb ik een aantal jaren met veel plezier op de racefiets gereden, geen wedstrijden maar kilometers maken, bewegen en genieten van mijn omgeving. De racefiets is verdwenen maar fietsen doe ik nog steeds met veel plezier en er zijn nog steeds veel anderen die aan fietsen lol beleven. Dat heb ik ook gisteren weer ervaren tijdens een rondje over de dijken van Almere. En de meesten zijn beleefd, houden rekening met de medemens, houden even in bij een tegenligger en passeren ruim.
Maar helaas is er nog steeds een kleine groep die daar anders over denkt en zich anders gedraagt. Er vormen zich nog steeds pelotons, er fietsen nog steeds mensen luid kwekkend pal naast elkaar en zoeven dan strak langs tegenliggers of voorbij fietsers die minder rap zijn. En dan… nog even de neus leeg maken. Drollen en zakkenwassers zijn dit soort fietsers. Zo dit is eruit.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten