Geen verveling
Maandag 16 maart 2020
Een groot deel van het openbare leven is stil komen liggen in opdracht van de regering en op voorspraak van een aantal mensen met medische achtergrond. Er zijn geen restaurants en barretjes meer open. Scholen zijn dicht, kinderopvang gesloten. Maar… Voor de opvang van kinderen van ouders in sommige beroepen zijn uitzonderingen gemaakt.
Ik schrijf hierbij niets nieuws. Ook ik heb de lege schappen gezien in de supermarkten, de gekte die is toegeslagen en heb gezien dat mensen die lege vakken hebben gefilmd omdat ze het van de zotte vinden. En toch… Is zoiets zeer te begrijpen. Als een persoon in een menigte ineens begint te rennen, dan volgt een groot deel van de meute al snel zonder zich af te vragen waarheen wordt gerend en waarom.
Aan dat hamsteren zal ik zelf niet meedoen en ik moet mij erbij neerleggen, weliswaar gelaten, dat een aantal afspraken voor de komende periode komen te vervallen. Niet meer naar het stadion, ook niet meer naar de wedstrijden van mijn oudste kleinzoon. Geen poëziebijeenkomsten bezoeken, want die zijn geschrapt. En misschien gaat het reisje naar Oostenrijk volgende maand ook niet door.
Gelukkig blijft de bibliotheek nog open en bovendien heb ik nog een serie boeken liggen van mezelf, boeken die ik nog nooit heb gelezen. Vervelen zal ik me niet en ook wil ik mijn ochtendwandelingen zo goed en zo kwaad bijna iedere dag blijven doen. En soms afwisselen met een fietstochtje. Mijn tweede kleinzoon heeft meteen al een voordeel ontdekt. Hij houdt van fietsen en hij hoopt dat zijn opa een paar keer met hem op pad wil gaan. Nou dat wil die wel. En dan zorg ik ook wel dat ik iets te drinken en te eten bij mij heb, want onderweg bij een broodjeszaak of barretje stoppen is er voorlopig niet meer bij.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten