Zakdoek
9 maart 2020
Ik hoest en proest al weken. Moet ik mij nu zorgen maken om… Veel mensen lezen op Facebook dat ik een paar keer per week een kleine ochtendwandeling maak. Bijna altijd met een mutsje op mijn hoofd tegen de snijdende wind. Gewoon een voorzorgsmaatregel om mijn hoofd te beschermen. En verder? Gaat het wel goed met mij, maak me geen zorgen om mijn gezondheid, probeer een beetje fit te blijven. Inderdaad door te bewegen en ik ben absoluut niet van plan om mij achter de geraniums te verstoppen.
Ook op Facebook en elders op internet zie ik regelmatig berichten verschijnen van mensen die het allemaal zo goed weten. Weten hoe je iets moet voorkomen en ook hoe je iets moet constateren en…
Ze gaan hun gang maar allemaal met hun verhalen. Sommige media hebben er ook een handje van om mij op het verkeerde been te zetten met artikelen waar ik meerdere vraagtekens bij plaats. Verhalen over virussen, verhalen over klimaatbeheersing, verhalen over problemen op Lesvos. Fictie en non-fictie worden steeds vaker door elkaar gehaald en zo krijgt fictie steeds meer de overhand.
Gelukkig is de Boekenweek begonnen en ik lees iedere week minimaal een boek lees. Geen fictief boek, maar van papier en dan gaat het over het algemeen over fictie. Vooral literatuur met enige spanning verweven. Maar ook poëzie neem ik tot mij, iets wat slechts een klein lezerspubliek haalt, maar iets waar wel steeds meer mensen plezier aan beleven. Soms heel grappig of juist emotioneel. Komt die zakdoek behalve voor het snotteren ook nog ergens anders voor van pas.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten