Het Muziekdraadje 237

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder

Maandag 13 juli 2026

Het kan niet uitblijven, een Nederlandstalig lied als bijdrage voor de maand juli in Het Muziekdraadje. En ook nog eens van een zanger aan wie ik in al die jaren van deze serie nog geen aandacht heb besteed terwijl ik altijd veel waardering voor hem heb gehad, zowel als zanger als acteur. Ik heb het uiteraard over Ramses Shaffy die naam heeft gemaakt bij de Nederlandse Comedie voor hij furore maakte met prachtige liedjes in de jaren zestig en zeventig.

Geboren in een voorstad van Parijs als zoon van een Egyptische consul en een Poolse gravin met Russische achtergrond, komt hij in Nederland terecht nadat zijn moeder tuberculose krijgt. Shaffy wordt opgevangen door een tante in Utrecht, belandt daarna in een kindertehuis in Zeist en wordt vervolgens geplaatst in een pleeggezin in Leiden.

Ondanks dat hij de middelbare school niet afmaakt wordt Shaffy toegelaten tot de toneelschool in Amsterdam en komt zo in de showwereld terecht, waarbij hij in 1964 zijn eigen theatergroep opricht: Shaffy Chantant. Hierin treden diverse gasten op waaronder Liesbeth List met wie hij langdurig samenwerkt. Pianist is aanvankelijk Polo de Haas die later wordt vervangen door Louis van Dijk.

Als zanger brengt Shaffy meerdere singles uit. Op het in 1971 uitgebrachte nummer Zing, vecht, huil, bid, lach en bewonder wordt hij begeleid door Ruud Bos, die ook de arrangementen schreef. Het nummer is bedoeld als steun voor mensen die op een of andere manier eenzaam, gefrustreerd en ongelukkig zijn. Met dit lied wil hij deze mensen laten zien hoe zij toch plezier in hun leven kunnen krijgen. De titel is overigens gebaseerd op een citaat van de folkzangeres Joan Baez.

Ik kan mij niet voorstellen dat er mensen zijn die het refrein van dit lied niet kennen. Het nummer begint met ‘Voor degene in z’n schuilhoek achter glas. Voor degene met de dichtbeslagen ramen. Voor degene die dacht dat-ie alleen was moet nu weten, we zijn allemaal samen.’ Ja ik sla nu een heel stuk over en ga richting einde. ‘Voor degene met z’n open gezicht. Voor degene met ’t naakte lichaam. Voor degene in ’t volle licht. Voor degene die weet, we komen samen.’ Inderdaad. ‘Zing vecht huil bid lach werk en bewonder. Niet zonder ons.’

Opa IJsbeer