I can’t quit you baby
30 september 2024
Net als de vorige aflevering van Het Muziekdraadje is het
nummer van deze week geschreven door
bluesfenomeen Wille Dixon, die vooral bekendheid kreeg als auteur
van liedjes maar ook zong en zowel gitaar als contrabas speelde, meestal als
begeleiding van andere bluesmuzikanten. Otis Rush heeft als eerste zijn I
can’t quit you baby opgenomen in de Boulevard Recording Studios in
Chicago voor Cobra Records.
Het werd door Rush als single uitgebracht en reikte tot de
zesde plaats op de Billboard’s Rhythm & Blues Records chart
in 1956. Niet alleen Rush nam dit op maar ook Led Zeppelin deed dat voor
hun debuutalbum in 1969. Daar tussendoor was ook John Mayall met zijn
Bluesbreakers ermee aan de haal gegaan. Mayall nam dit op voor zijn album Crusade.
Dat was het eerste album waaraan ook Mick Taylor
meedeed. Taylor had als zestienjarige indruk gemaakt op Mayall door tijdens een
concert in Welwyn Garden City na de pauze mee te spelen met diens
Bluesbreakers als invaller van Eric Clapton die niet was komen opdagen.
Na het vertrek van Peter Green uit de Bluesbreakers sloot Taylor zich
bij de band aan tot hij als vervanger van Brian Jones toetrad tot de Rolling
Stones.
Zoals de titel al aangeeft draait het lied om niet te kunnen
opgeven, dat laten al die uitvoerenden in diverse versies meteen weten en pas
later volgt waarom. In de tekst kom ik allerlei herhalingen tegen ter
versterking. When you hear me moanin’ and groanin’ baby You know it hurts me
way down inside. En daarna ook Well, when you see me cryin’ baby don’t
let my tears fall in vain. Lord, I do’nt know what to do, you know my heart is
filled with pain. Uiteindelijk kom ik uit bij de beginregel Well I can’t
quit you baby, but I put you down for awhile.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten