Belangrijk
Maandag 25 oktober 2021
Midden in een relaas zonder woorden zitten. Of iets
anders zeggen dan je eigenlijk van plan bent. Het overkomt iedereen wel eens,
maar hoe ga je daar dan mee om? Stop je in het eerste geval helemaal of brei je
er alsnog een einde aan? Met of zonder humor? En bij de tweede situatie, ga je
dan door of kom je erop terug? Of ligt zoiets aan de situatie?
Een week geleden merk ik tijdens een voordracht dat ik in
het begin van het tweede gedicht onzin aan het verkopen ben. Nu doe ik dat wel
vaker, maar ditmaal spreek ik woorden uit die niet op het papier staan. Omdat
het aan het begin van het gedicht is besluit ik onmiddellijk af te breken, te melden
wat er met mij gebeurt (niets ernstigs gelukkig) en begin opnieuw. Zonder
hakkelen of verdere mispeer haal ik het einde, vervolg nog met een derde
gedicht en bedank daarna de toehoorders voor hun aandacht.
Het voorval gebeurt redelijk aan het begin van een poëzie
bijeenkomst en na de afsluiting word ik door een van de organisatoren aangesproken.
En er ontstaat een ontspannen gesprek met vragen en antwoorden. Voor het eerst
eigenlijk dat wij zo met elkaar spreken terwijl wil elkaar al wel vaker zijn
tegengekomen.
Inderdaad soms moet er iets gebeuren om met elkaar in
contact te komen, echt in contact te komen. Niet alleen een groet en een
automatisch: hoe gaat het ermee. Een gesprek tussen twee mensen wordt ook wel communicatie
genoemd en hoeft niet eens altijd urenlang te duren. Soms spreek ik mensen aan
tijdens mijn wandeling, die zondag word ik aangesproken en heb even het gevoel
belangrijk te zijn.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten