Afwegen
Maandag 18 mei 2020
Bijna iedere morgen ga ik een rondje wandelen of fietsen. De wandelrondjes liggen tussen de drie en vijftien kilometer. Ik wissel ze af met een fietstochtje met afstanden tussen de ongeveer dertig en zeventig kilometer. En dit soort rondjes begin ik dan meestal vroeg. Omstreeks zes uur. Tegenwoordig is de zon dan ook al wakker. Die tochtjes beschrijf ik zo goed mogelijk, zet mijn gedachten op papier en laat foto’s zien van diverse (mooie) punten.
Omdat ik in het verleden veel vrije dagen heb opgebouwd, ben ik in de gelegenheid geweest een jaar eerder te vertrekken bij mijn werkgever. Daar heb ik geen moment spijt van gehad. Wel heb ik enige tijd moeten wennen aan een nieuw levensritme. Maar met name dit jaar ga ik als een trein.
Het is een jaar waarin ik hoop 68 jaar te worden. Mijn echtgenote is vorig jaar vertrokken bij haar baas, zodat wij iedere dag samen zijn. En dat voelt goed.
Al enige tijd is een van de kleinkinderen weer regelmatig bij ons. Voorheen waren wij een oppas opa en oma. Tegenwoordig helpen wij hem met zijn digitale schoolwerk. Zijn ouders gaan ongetwijfeld handiger met een laptop om dan wij, maar zij hebben beiden nog een baan en kunnen deze jongen minder aandacht geven dan wij. Voor hem is dit dus een ideale situatie en wij zien de vooruitgang.
Vandaag is hij weer een paar uur bij ons. Voor mij reden de ochtendwandeling beperkt te houden tot een kleiner rondje zodat ik fris ben als ik met hem taal en rekenen doorneem. Soms met een ouderwetse methode van tafels stampen. Maar ook met veel humor. Hem vertrouwen geven. School De Python opent ook vandaag zijn deuren. En de wandeling? Ach die is echt ergens goed voor. De weegschaal bewijst dat. Steeds minder streepjes.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten