Splinter
Maandag 11 mei 2020
De afsplitsingen van de politieke partijen rollen de laatste weken weer flink over elkaar. En afsplitsingen daarvan zijn meer regel dan uitzondering. Dat komt zowel links als rechts voor en is eveneens in het middensegment niet ongewoon. Bovendien is het niet alleen iets van vandaag. Zoiets is al jaren aan de gang. De tijd dat we tijdens verkiezingen slechts tussen enkele (grote) partijen en (soms) wat kleintjes hoefden te kiezen is echt voorbij. Met de toegankelijkheid van internet voor iedereen lijkt het dat iedere scheet die dwars zit flink wordt uitvergroot.
Die politieke versplintering zorgt ervoor dat democratisch besturen steeds lastiger wordt. Ik heb immers mijn stem uitgebracht op lijst zeven en krijg er meteen lijst, drie, vijf, negen en zeventien bij. En vooral de programma’s van drie, negen en zeventien staan heel ver van mijn bed.
Is er dan geen kleinere coalitie mogelijk? Jawel, maar dat moet dan met lijst één en twee en die willen weer hun programma doordrukken en wij, de kleintjes, hebben daar nu even geen zin in en zetten door deze brede coalitie de anderen gewoon even een hak. Ondanks dat een meerderheid van de leden van de eigen partij niet eens zijn met de vrijage met vooral negen en zeventien.
Draait het daar echt allemaal om? Veelal wel! Dat elkaar een hak zetten! O ja, we hebben ook nog te maken met ambtenaren die eigenlijk horen te dienen, maar o zo graag ook nog sturend aanwezig willen zijn. Invloed uitoefenen op het beleid van onwennige bestuurders. Volgend jaar mogen wij weer naar de stembus voor de Tweede Kamer. En waar mijn stem terechtkomt? Niet bij de regering, dat is nu al zeker.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten