Sport of spot
Maandag 13 januari 2020
De koninklijke nationale voetbal bond wijzigt regelmatig het vastgestelde programma in de hoogste klasse om spelers van topclubs extra rust te gunnen vanwege het drukke internationale programma van die profclubs. De mindere goden noemen dit wel eens competitievervalsing maar snoepen ondertussen rustig mee uit de ruif van televisiegelden. De pot die vooral wordt gevuld dankzij die vermaledijde topclubs.
De badmintonbond Badminton Nederland is minder koninklijk en heeft zo zijn eigen problemen. Hoe moet de competitie aantrekkelijk worden gemaakt? Op het hoogste niveau strijden slechts tien teams en de krachtsverschillen zijn ook hier ontzettend groot. Die teams hebben eerst een halve competitie gespeeld en de bovenste vijf zijn daarna in een kampioenspoule gezet en de onderste vijf strijden tegen degradatie. De klassering uit die eerste helft levert de teams punten op: van vijf naar één.
Ik beperk mij tot de kampioenspoule. De winnaar van deze poule plaatst zich voor de finale waarin gestreden wordt om het landskampioenschap. De nummers twee en drie maken in twee wedstrijden uit wie de andere finalist wordt. De spelers die ingezet mogen worden in die finale moeten minimaal twee competitierondes hebben gespeeld.
De badmintonners van Almere lijken met nog drie speelronden voor de boeg al bijna zeker van die finale. Zo is landskampioen Duinwijck bijvoorbeeld met 8-0 overklast. Iedere partij levert overigens een punt op. Of Duinwijck hiermee zit? Ik sprak afgelopen week nog een badmintonkenner en die stelde dat ze het daar prima vinden, want die Haarlemse club heeft er baat bij om twee halve finales te kunnen spelen, dan worden de sterren ingevlogen om de zoveelste titel binnen te slepen. Ik noem zoiets spotten met de sport en een gelegaliseerde vorm van competitievervalsing.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten