De fitte fietser
Maandag 20 januari 2020
‘Dag Jan.’
‘Hoi Henk.’
Wie veel afvalt zal zijn garderobe moeten vervangen. Door een dagelijkse training weeg ik heel wat kilo’s minder. Op mijn streefgewicht zit ik nog niet, maar omdat het nu niet meer zo snel gaat is het tijd voor nieuwe kleding. Die schaf ik aan bij een winkel voor grote maten in Almere Poort. Via de Noorderplassen rijd ik vanuit Buiten naar deze stadskern en fiets via het Spoorbaanpad terug. Een tocht van bij elkaar bijna dertig kilometer. Op de terugweg kom ik bij de Literatuurwijk hem tegen, passeer hem en we keren beiden om en kijken elkaar even later in de ogen.
Hoe lang is dat alweer geleden. Hoe lang is het geleden dat wij samen in een groep fietsen. Hij meestal voorop en ik volgzaam tussen de wielen. Het is een tijd dat ik heel wat kilometers op de fiets afleg, meestal alleen. Zo tussen de 250 en 1000 kilometer in de week heb ik weggetrapt. Vooral vlakke kilometers want iedere molshoop is voor mij te hoog.
Het is goed hem weer even te zien. Even met elkaar praten. Hij ziet er nog goed uit. 81 Jaar is hij inmiddels en nog steeds fietst hij regelmatig in groepsverband. ‘Als we met de groep langs de Lage Vaart rijden, kijk ik altijd of ik je zie lopen met je twee honden’, vertelt hij. ‘Nou die zijn er al jaren niet meer Jan, maar heel soms wandel ik daar nog, vooral ’s morgens vroeg. En fietsen? Dat vind ik nog steeds leuk, maar niet meer van die grote stukken.’
Hij komt net bij de fysiotherapie vandaan. Na een knieoperatie is dat nodig, maar de fysiotherapeut verbaast zich over zijn fitheid. Ik niet, want hij is altijd sterk geweest.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten