Long Road Out of Eden
Maandag 12 oktober 2026
Geen hit ditmaal maar wel een bijzonder nummer in Het
Muziekdraadje. Dat moet kunnen met de 250ste aflevering van deze
rubriek. Ook nog eens van een band ontstaan in 1971, die ik muzikaal enige tijd
heb gevolgd maar waar ik nog geen aandacht aan heb besteed. The Eagles hebben
in de jaren zeventig talloze hits afgeleverd en zijn dit jaar bezig aan een
afscheidstournee.
Het is allemaal begonnen met Glenn Frey (gitaar en
zang), Don Henley (drums en zang), Bernie Leadon (gitaar en zang)
en Randy Meisner (basgitaar en zang), die meespelen op het derde
soloalbum van Linda Ronstadt en met haar ook op tournee gaan. Zij
krijgen de gelegenheid voor het nieuwe Asylum Records-label van David
Geffen een album op te nemen en leveren meteen twee hits af. Ook met de
volgende albums heeft de band succes.
Zes jaar heeft The Eagles gewerkt aan het zevende
studio-album een dubbelaar die in 2007 is uitgebracht en is gevolgd door een
jarenlange tournee met de titel Long Road Out of Eden, tevens het lange,
eerste nummer van de tweede plaat van dit album. Van de aanvankelijke band zijn
dan alleen Glenn Frey en Don Henley nog over. Joe Walsh (zang, gitaren
en keyboards) en Timothy B Schmit (zang en basgitaar) zijn de overige
twee vaste leden.
Het album gaat over de schaduwzijde van de huidige
Amerikaanse maatschappij waarin hebzucht, najagen van rijkdom, olie en ouder
worden enkele van de behandelde items zijn. Het nummer zelf laat zich kritisch
uit over het Amerikaanse imperialisme, beïnvloeding van en door de media, maar
ook het verliezen van onschuld. Het kan dus uitstekend worden geschaard onder
de protestsongs.
‘Moon shining down through the palms. Shadows moving on
the sand. Sombody whispering the twenty-third psalm. Dusty rifle in his
trembling hands. Somebody trying just to stay alive’, zo begint het. Iets
later in koor: ‘Silent stars blinking in the blackness of an endless sky.
Cold silver satellites, ghostly caravans passing by. Galaxies unfolding, new
worlds being born.’ Ik spring over naar het laatste couplet ‘Been down
the road to Damascus, the road to Mandalay. Met the ghost of Caear on the
Appian way. He said: It’s hard to stop this binging once you get a taste.’
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten