Lucky man
Maandag 18 mei 2026
Een beetje bekomen van de schrik van de vorige aflevering
dan bent u een Lucky man of vrouw uiteraard, want die lezen dit draadje
daadwerkelijk ook en misschien zelfs wel beter. Ditmaal gaat het over een
nummer dat bijna niet is uitgekomen. Omdat de uitvoerenden na de opnamen voor
hun eerste studioalbum ELP wat minuten tekortkomen duikt de auteur in
zijn archief en vind dit nummer dat hij al op zijn twaalfde heeft geschreven.
Ik heb het dan over Greg Lake, die samen met Keith
Emerson en Carl Palmer in 1970 de progressieve Britse band Emerson,
Lake & Palmer vormen. Emerson, lid van The Nice, en Lake (King
Crimson) ontmoeten elkaar in de Amerikaanse concertzaal Filmore West
waar hun bands optreden. Tijdens een soundcheck klikt het tussen het tweetal en
als The Nice uit elkaar valt besluit het duo samen verder te gaan. Zij gaan nog
wel op zoek naar een drummer en vinden die uiteindelijk bij Palmer die onder
andere bij The Crazy World of Arthur Brown heeft gespeeld. Ook Jimi
Hendrix is geïnteresseerd in het project, maar door zijn overlijden blijft
deelname uit.
Het eerste eigen nummer dat de band nog datzelfde jaar
opneemt is Take a pebble. In augustus treden zij voor het eerst op in
Plymouth en krijgen bovendien de kans op het beroemde Isle of Wight Pop
Mucic Festival. Ondanks dat hun eerste album nog niet uit is en het publiek
de groep niet of nauwelijks kent, heeft het drietal meteen succes, onder andere
met Pictures at an Exhibition, dat zij hier voor het eerst spelen.
Ik keer toch weer terug bij het nummer Lucky man dat als
volgt begint. ‘He had white horses and ladies by the score. All dressed in
satin and waiting by the door.’ Inderdaad een twaalfjarige schreef dit. ‘He
went to fight wars for his country and his king.’ En later ‘A bullet had
found him. His blood ran as he cried. No money could save him. So he laid down
and he died.’ Oftewel ‘Ooh what a lucky man he was.’
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten