Het muziekdraadje 213

Rolling Stone

Maandag 26 januari 2026

Alweer? Achter mijn toetsenbord kan ik het de volgers bijna horen zeggen. Nee deze aflevering van Het Muziekdraadje gaat niet over die Engelse band, maar over het nummer Rolling Stone dat terug te voeren is naar McKinley Morganfield. Hij is een van de toonaangevende mensen van de Chicago Blues en groeit op in Mississippi en staat beter bekend onder zijn artiestennaam Muddy Waters.

In 1950 neemt hij een eigen versie op van het nummer Catfish Blues en heeft daar niet alleen succes mee maar het wordt ook nog eens gecoverd door talloze artiesten. Zelf grijp ik terug naar een versie van dit nummer uit 1971, dat te vinden is op het album Rock On. Dit is het vierde album van de Engelse supergroep Humble Pie en tevens het laatste album van deze groep waaraan zanger en gitarist Peter Frampton meedoet.

Deze band is in 1969 opgericht door Steve Marriott, die successen heeft gekend met The Small Faces, samen met de van The Herd afkomstige Frampton, basgitarist Greg Ridley, van Spooky Tooth, en Jerry Shirley op drums. Dit viertal heeft meteen de wind mee en scoort een grote hit met Natural born bugie. Maar de euforie verdwijnt ook weer snel. Er worden nog wel albums gemaakt, de groep stopt, maakt een herstart, maar de magie is niet meer aanwezig.

Ik laat dit nummer zowel in studio-uitvoering als een lange live versie op mij inwerken en hoor zingen: ‘Yeah I was a-rambling. I’d ramble as far as you could see. I wouldn’t have none of you coffeeshop women messing with me. No way you will you get to me, ‘cause I’m a rolling stone.’ Zo dat is eruit. Ik laat mij meevoeren door de muziek, maar ook de tekst. ’Still I will, I was a captain, I’d sail on the sea.’ En de band roert zich flink, het gaat goed met het viertal. ‘Allright with me, you know, I’m a rolling stone.’ Laat ik het hier maar bij laten.

Opa IJsbeer