Communicatie
Maandag 20 juli 2020
Voor de muziek uitlopen is zo’n mooie uitspraak en geldt met name voor politici, voor mensen met een visie. Tegenwoordig is er echter helaas vooral sprake van reactiepolitiek en dat is nu juist het verschil tussen de staatslieden en de massa die denkt politiek te bedrijven. Een mooi voorbeeld daarvan zijn de vragenuurtjes in de Kamer en de gemeenteraden. Die vragen zijn vooral voor de bühne en de antwoorden zijn over het algemeen al bekend. Zeker als zo’n vraag afkomstig is van een coalitiepartij.
Die politieke vragen behoren overigens tot het ruime begrip communicatie. Een ander onderdeel daarvan is het voeren van een gesprek. Tijdens een gesprek kun je diverse partijen hebben. Mensen die actief meepraten en mensen die luisteren naar woorden, zinnen, het geheel. Alles opslokken, erover nadenken, terwijl anderen alles langs zich heen laten glijden. En zo’n gesprek kan ook nog eens alle kanten op gaan; nieuwswaarde hebben, overbrengen van informatie, fictie met of zonder humor.
Het kan leiden tot meepraten maar ook tot discussiëren, een verhit gesprek waarbij mensen elkaar geen enkele ruimte gunnen. Iets wat ook regelmatig in de sociale media gebeurt. De tegenstellingen worden daardoor steeds groter en leidt tot meer en meer verwijdering. Vooral wanneer de reacties anoniem kunnen worden geplaatst, gaat het van dik hout zaagt men planken.
Zelf kan ik soms narrig zijn, koppig ook. Luister en meng mij soms ongevraagd in een discussie of houd mij juist stil. En er zijn de gesprekken die ik met mijzelf voer, worden die ik op schrift stel en waarop wel of geen reactie volgt. Of ik met dat laatste zit? Nee geen moment, het gaat mij er vooral om dat ik mijn woorden kwijt ben.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten