Inleveren
Dinsdag 18 december
2018
Voor het scheiden van afval heb ik drie kliko’s ontvangen
van de gemeente. Een groene bak met twee vakken: een voor gft en een voor
restafval. Verder een tijdje later een blauwe bak voor plastic en lege
drinkkartonnen. Tenslotte een grijze bak, ik ben een voorloper de meesten
hebben een blauwe, voor papier en karton.
Voor het inleveren van gewone lampen en batterijen heeft
onze buurtsuper een bak buiten het gebouw neergezet, naast het inleverpunt voor
bierkratjes en statiegeldflessen. En op het parkeerterrein staat ook nog een
inleverpunt van drie bakken voor glaswerk.
Iedere bak is verdeeld in drie vakken met ronde openingen waarin flessen
passen. Een bak voor ongekleurd glas, een voor groen glas en een voor de rest;
een bruin gekleurde opening. Die bakken gaan zo vlak voor de kerstdagen op slot
om te voorkomen dat er vuurwerk wordt in verdwijnt en de bak ontploft.
Niet ieder glazen potje of fles lever ik meteen in. Nee,
ik wacht hiermee tot ik er een aantal heb verzameld en gooi ze dan pas weg.
Soms kom ik tegen dat een punt boordevol is en dat mensen te lui zijn om naar
de bak ernaast te lopen. Zij zetten hun flessen gewoon neer, waar ze kapot
vallen of kapot worden getrapt. Wat leven we toch in een vreemde maatschappij.
Flessen waarop geen statiegeld zit, worden achtergelaten
bij de inleverautomaat. Ook als ze van glas zijn. Je zult vijf meter heen en
weer terug moeten lopen naar de glasbak.
Bij de kassa wordt mij vaak gevraagd of ik nog een
statiegeldbon heb om in te leveren. Mijn antwoord is steevast: ‘Nee, dank u.
Mijn bonnetje ligt al in de bak voor de goede doelen. Dat statiegeld heb ik
toch al betaald. En zolang ik het kan missen…’
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten