Een groot
baardgehalte
3 december 2018
Gisteren is door mijn kinderen en hun kinderen, samen met
een zestal grootouders het Sinterklaasfeest gevierd. Natuurlijk kunnen we tot
woensdag wachten, maar dan komt de hulp sint ook al op de diverse scholen. Daarom
hebben we bij het Sinterklaasmagazijn gevraagd of hij op zondag onze oudste dochter
met een bezoekje kan vereren. Een feestje.
Maar goed hij is nog niet jarig en gisteren zijn de
cadeautjes al uitgedeeld en vandaag gaat het leven gewoon verder met
boodschappen doen. Bij mijn buurtsuper is het strooigoed al verplaatst naar het
laantje waar onder andere ook de scheerspullen liggen. Wat ik daarmee moet?
Niets! Maar die hulp sint kan wel wat scheerspul gebruiken. Vooral nu zijn
plaats al weer wordt ingenomen door de kerstman, ook al zo’n hulp figuur met
aangeplakt kinbegroeisel en scheerbehoeften.
De overgebleven chocoladeletters worden net als de
pepernoten in dit laantje nog even aangeprezen en voorafgegaan door een grote
banketstaaf. Iets wat mij doet denken aan de kersttijd. Bij mijn ouders werd
altijd een kerststaaf of -krans aangesneden, nadat de ‘mannetjes’ in de koffie
waren gedoopt. Die traditie zetten wij niet voort. Waarom dit banket de vorm
van een letter S heeft ontgaat mij volledig. Of moeten we de kerstman ook al
Sint noemen?
Maar goed terug naar de supermarkt waar de kerstman die
andere kindervriend al aan het verdringen is. Zo zie ik een groot schap met kerstmutsen
en goed gemutst koop ik er een voor mijn jongste kleinkind die in het
boodschappenkarretje zit. Een paar jaar geleden zou zoiets niet in mij zijn
opgekomen kerstspullen te kopen, want het moet nog 5 december worden. Met het
grijzer worden van de baard constateer ik echter een grote verandering bij
mijzelf.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten