Looking back
Maandag 10 januari 2022
Na het behalen van mijn diploma heeft mijn vader mij
meegenomen naar de Philips-winkel in Huizen en daar heb ik enkele LP’s mogen
uitzoeken. Eenmaal thuis heb ik het album Looking Back op mijn monoplatenspeler
gelegd en bij het horen van de scherpe tonen van The Bluesbrakers besef ik: dit
is mijn muziek.
Op dit album staan diverse covers, maar ook eigen werk
van John Mayall. Het album is een terugblik op een periode waarin talloze
bekende musici hebben meegespeeld in zijn band. Ik noem er slechts een paar:
Eric Clapton, Peter Green, John McVie, Ainsley Dunbar en Mick Taylor. Ondanks
zijn vergevorderde leeftijd speelt Mayall nog steeds en onlangs is er van hem
een nieuw album verschenen waaraan op de gangbare Hilversumse zenders
nauwelijks aandacht wordt besteed.
Waarom ik voor deze rubriek van dit album van deze blanke
Engelse bluesman het titelnummer Looking Back eruit heb gepakt is heel simpel.
Allereerst is het nostalgie, verder het ritme, gitaarspel, het toetsenwerk en
vervolgens ook nog eens de tekst.
Met As I walking down the street word ik vanzelf
het nummer ingetrokken. En zo gaat het verder en verder via Her hair was
curly shining bright tot het zich herhalende refrein. En als ik dit nummer
nu beluister moet ik steeds weer terugdenken aan die tijd dat dit nummer al
knarsend over mijn pick-up hobbelt. En ik hoor nog steeds I was looking back
at her. Voor mij betekenen die woorden veel meer dan zomaar een terugblik,
maar ook het besef dat iemand al bijna vijftig jaar lief en leed met mij deelt.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten