Vaart
Maandag 20 september 2021
Zonder geluk vaart niemand wel. Als ik deze zin lees dan
vraag ik mijzelf af: waar ligt hier het zwaartepunt? Is dat het woord geluk
of draait alles hier om niemand? En dan hebben wij ook nog dat
bijzondere woordje wel dat soms ballast vormt en nauwelijks iets
toevoegt aan een zin. Of is het toch dat aparte woord vaart, dat in deze
context niets met snelheid te maken heeft en al evenmin een link heeft met het
water dat vlakbij mijn huis stroomt. Overigens droom ik regelmatig weg op een
bankje langs dat water van de Lage Vaart en het liefst zonder ik mij
daar een paar keer per week af om inspiratie op te doen.
Uiteraard heb ik zoiets, de inspiratie dus, bij tijd en wijle nodig voor het maken van
een blog, een verzonnen verhaal of een poëziekrabbel. Want niet alles komt mij
altijd aanwaaien. Er zijn gelukkig ook van die momenten dat alles van een leien
dakje lijkt te gaan, dat het ene woord tot het volgende leidt en dat de regels
zich bijna automatisch vullen. En soms krijg ik daar een zetje in de rug bij,
zoals gisteren.
Op die fraaie nazomerse dag word ik samen met mijn vrouw
meegenomen voor een tochtje in een sloep over het water van de Noorderplassen.
Dan ervaar ik aan den lijve dat wonen aan het water overal anders is. Maar ook hoe
de directe omgeving wordt ervaren vanaf een positie langs of juist vanaf het
water, die ervaring is totaal verschillend. Dit varen is voor ons echt
ontspanning, tot er een patser aankomt die nog even onnodig extra gas geeft om
vervolgens met grote vaart in de verte verdwijnt met achterlating van een hoge
hekgolf die de beschoeiing beschadigt.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten