Vergeten
Maandag 22 februari 2021
Doelbewust boodschappen doen is voor mij zelden een
kwelling, winkelen is een ander verhaal. Afgelopen week geef ik een oudere man
alle ruimte in de buurtsuper om zijn karretje te keren. Ik heb immers geen
haast en geef dat ook aan. Nou dat heb ik geweten, want ook deze man heeft geen
haast en begint zijn levensverhaal te vertellen. Dat begint met het feit dat de
man al meer dan 35 jaar gepensioneerd is. Geen wonder overigens, ‘want ik heb
de gelegenheid gehad om al op mijn 45ste met pensioen te gaan.’
Hij vertelt dat hij bij de marine heeft gezeten, daar
onder andere duiker is geweest, maar bovenal een groep technici heeft gestuurd.
Tijdens zijn marinetijd heeft hij jaren op de Antillen gewoond, maar ook in
Suriname. In die tijd heeft hij diverse talen geleerd, maar ook de technische
ontwikkelingen bij gehouden. Hij heeft dienst gedaan in de Golf en is betrokken
geweest, als duiker, bij het ruimen van mijnen. Hij vertelt over drinkgelagen,
die kennelijk bij militairen horen.
Na zijn pensioen heeft hij gewerkt bij de eigenaar van
een aantal cafés, want stilzitten is er niet bij. En overal weet hij een
slaatje uit te slaan. Zwart betaald worden? Geen enkel probleem, declaraties
worden opgeschroefd.
Tijdens het eenzijdige gesprek komt er van alles voorbij.
De gelegenheid iets te vragen is mij niet gegund. Als ik voor de derde keer
ruimte maak voor een vrouw die bij de groenteconserven wil, breek ik het
gesprek af. ‘Dat maak ik de volgende keer wel af’, zegt hij.
Na een paar minuten heb ik de overige boodschappen in
mijn kar gelegd en beland achter hem bij de kassa. In zijn karretje liggen
slechts enkele croissantjes. ‘Die moest ik nog even snel halen, want de broodjes
was ik vergeten.’
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten