Verwarring
Maandag 1 februari 2021
Net als in het voorjaar probeer ik een van onze
kleinkinderen zo goed en zo kwaad als mogelijk te begeleiden met zijn
schoollessen. Dat valt niet altijd mee omdat
bij taal- en rekenlessen een totaal andere methode wordt gebruikt dan waarmee
ik groot ben geworden. En ook anders dan onze eigen kinderen hebben aangeleerd.
Niet alleen de leswijze is volledig anders, maar als ik de woorden zie en lees
die zij nu al aangeleerd krijgen, dan heb ik toch wel een beetje medelijden met
de kinderen van groep 5.
Zo wemelen de huidige taalteksten bijvoorbeeld met vanuit
het Engels en Frans geleende woorden. En die schrijfwijze wijkt volledig af van
de gehanteerde leermethode. Vooral voor kinderen die toch al moeite hebben met
onze Nederlandse taal is dit een verschrikking. Regelmatig leg ik onze
kleinzoon de betekenis uit van een moeilijk woord, dat niet automatisch in
zijn lesboek of – schrift wordt
uitgelegd. Maar ook komt het regelmatig voor dat woorden een totaal andere
betekenis hebben. En dat geldt niet alleen voor woorden, maar ook voor zinnen.
Soms is het handig om te weten, wie iets heeft gezegd of
geschreven en voor wie die tekst is bedoeld. Zonder die kennis kan de taal een
loopje met ons nemen.
Zondag heb ik tijdens een wandeling een voor mij verwarrende
tekst gezien voor een raam van een school voor voortgezet onderwijs. ‘Ik wil
met mensen werken’, hangt er te lezen. Is dit een noodkreet, opgehangen door
een leerkracht, die heimwee heeft naar overvolle klassen met leerlingen? Of
moet ik dit zien als een reclameboodschap omdat de school diverse opleidingen
geeft, sommige speciaal voor leerlingen die een beroep willen waarbij zij met
mensen omgaan? Voor beide opties valt iets te zeggen. Vooralsnog houd ik het op
de noodkreet van een leraar.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten