De afsluiting
Maandag 28 oktober 2019
Met veel plezier heb ik een jaar lang stukjes geschreven over de buurtsuper. Artikelen over groente, fruit, brood, drinken, snoep. Alles is wel voorbij gekomen. Over nuttige en minder nuttige goederen. Over koopjes. Over parkeergedrag. Over kassa’s, winkelwagentjes en over personeel. En dat allemaal op loopafstand. Over mijn buurtsuper.
Een enkele keer heb ik verhaald over de winkeltjes in mijn vakantieomgeving, meestal een minimarket of minimarkt. In mijn geboortedorp hebben ze daar een andere naam voor een kruidenierswinkeltje. O, kennen ze die naam overal? Ja, maar bestaan ze ook nog ergens? Of zijn die kleine kruidenierswinkels nu allemaal verdrongen door supermarkten.
Het voordeel van zo’n kruidenierswinkel is dat niet alleen jij de eigenaar kent, maar de eigenaar jou ook kent. Datzelfde gevoel heb ik een beetje in mijn buurtsuper. Afgelopen week is daar tijdens de openingsuren een koelingswand schoongemaakt en iets aangepast. Daardoor is het niet mogelijk alle groenten, kaas, vleeswaren en botersoorten in de winkel in vitrines uit te stallen. Heel vervelend als je iets speciaals nodig hebt, want dan moet je alsnog het dorp in, naar het centrum, naar een andere grotere supermarkt.
Er zijn diverse mensen die die dag mis grijpen en inderdaad nog even naar het centrum moeten. Voor vleeswaren, bakboter of voor verse groente. Ik begrijp dat het niet te doen is steeds weer iets uit de tijdelijk in een koeling opgeslagen goederen te halen voor een klant. Ik heb geluk, want de chef haalt voor mij persoonlijk een doosje kastanjechampignons, nadat ik hem de suggestie heb voorgelegd om werkzaamheden voortaan een of twee dagen voor de schoonmaak via een papier aan te kondigen. Ik bedank hem en groet hem zoals ik hem iedere dag groet.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten