VLA
Zaterdag 10
november 2018
We drukken ons op diverse manieren uit, onder andere met
gebaren, gezichtsuitdrukkingen en woorden. Niet iedereen is daar even goed in,
maar ieder mens heeft wel iets goeds in zich. Het kan geen kwaad juist die goede
punten te accepteren en de mindere zaken niet te veroordelen.
Als ik het woord vla uitspraak, dan denkt de meerderheid
aan een melkproduct. Maar met drie hoofdletters wordt het al snel iets anders.
In mijn stad staan die drie letters voor Voedsel Loket Almere.
Mensen die bij deze organisatie aankloppen doen dat niet
zomaar. Die kunnen niet rondkomen met hun financiën en hebben wat extra hulp
nodig. Diverse vrijwilligers onderschrijven dat en komen voor de cliënten van
de VLA in actie.
In mijn buurtsuper wordt er tegen het eind van het jaar een
inzamelactie van artikelen gehouden. Op twee achtereenvolgende dagen. Zelf heb ik
ondervonden wat het is om met weinig rond te komen. Ooit zette een vriend een
pakket voor mijn deur. Wat waren wij dankbaar met die gift. Via de VLA doe ik
nu iets terug voor anderen.
Bij voorgaande gelegenheden stonden de meeste spullen
vlakbij elkaar. Nu niet. Op vrijdag helpt mijn kleinzoon mij met het
bijeenzoeken van die artikelen en die laat ik na het afrekenen in het karretje
staan. Hij geeft ze af. Vandaag heb ik het karretje zelf naar de vrijwilligers
gebracht.
Het bedankje van de vrijwilliger bracht mij aan het
huilen. En dat is iets waar ik niet mee zit. Huilen is een emotie en zoals de
lach, hoort ook de traan bij mij. Ben blij dat ik voor iemand iets heb kunnen
betekenen.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten