Sweet Jane
Maandag 6 oktober 2025
Ook nu weer heb ik naar iets speciaals gezocht voor Het
Muziekdraadje, een nummer dat ik eigenlijk zelf nauwelijks ken. Dat geldt ook
voor de uitvoerenden en de schrijver van het lied. De naam The Velvet
Underground ken ik uiteraard wel maar hun muziek is niet bij mij blijven
hangen. En datzelfde geldt ook voor de auteur van Sweet Jane Lou Reed.
Ik wil het in dit deel toch vooral over die band hebben. Die
groep is in 1964 geformeerd in New York met al snel een unicum: een vrouwelijke
drummer. Maureen Tucker is een van de eerste vrouwen in de popgeschiedenis
achter een drumstel. Na het horen van Not Fade Away van Buddy Holly
koopt zij een drumstel en raakt al snel in de ban van bluesmuzikant Bo
Diddley en de Nigeriaanse percussionist Babatunde Olatunji.
Tucker is er bij de oprichting van Velvet Underground nog
niet meteen bij, maar vervangt in 1965 Angus MacLise op aanraden van Sterling
Morrison en is vanwege een zwangerschap er ook daarna niet altijd bij. Als
ik vervolgens ook nog John Cale noem dan heb ik meteen alle belangrijke namen
uit de beginfase van deze experimentele rockgroep wel genoemd. Toch tel ik er
nog een bij op: Christa Päffgen, een Duits fotomodel en actrice, die
onder haar artiestennaam Nico ook als zangeres bekend is. Zij is erbij
als de band in 1967 het eerste album uitbrengt.
Het nummer Sweet Jane gaat over het travestietenkoppel Jack
en Jane en heeft diverse versies onder andere een cover van Cowboy Junkies.
Het begint met een heerlijke gitaarsolo. Het origineel is in 1970 opgenomen en in 1973
uitgebracht als single. Qua tekst begint het met: ‘Standin’ on a corner
suitcase in my hand. Jack’s in his car, says to Jane, who’s in her vest, me
baby. I’m in a rock ’n roll band. Ik eindig met een tekst die in de
oorspronkelijke versie niet terug te vinden is: ‘Heavenly wine and roses,
seems to whisper to her when she smiles.’
Opa IJsbeer

1 opmerking:
Ach opa, die schrijver van het liedje zat toch ook in de band. Heeft ook solo nog een prachtige vertolking gemaakt (zie de LP Rock 'n Roll Animal) dat ik hem nog eens oorverdovend hard heb horen uitvoeren.
A propos, iedere maandag weer een genot om jouw bijdrage aan de musicologie te lezen Henk.
Een reactie posten