Riding on the wind
Maandag 21 oktober 2024
Wie alleen naar de titel van Het Muziekdraadje van vorige
week en deze week kijkt ziet meteen een verband, maar er is meer. Want de naam
van de uitvoerende band is ontleend aan het achtste studio album van Bob
Dylan. Op John Wesley Harding staat als vijfde track The Ballad
of Frankie Lee and Judas Priest. Deze ballad ontstond in een periode dat Dylan
in vier maanden tijd maar liefst 138 songs opnam met The Hawks, de
latere The Band. Van dit nummer bestaan maar liefst elf versies en de
langste kreeg een plekje op het album.
De Engelse band Judas Priest is overigens twee jaar
later, in 1969, opgericht als een bluesformatie. Nadat die groep uit elkaar was
gevallen sluit zanger Alan Atkins zich aan bij Freight, dat
vervolgens de naam wijzigt. Zanger Rob Halford, die al eerder bij bands
als Hiroshima, Lord Lucifer en Athens Wood heeft gespeeld komt er
in 1974 bij en mede door zijn lederstijl verandert het imago, iets wat door
veel heavy-metalbands wordt overgenomen.
In 1982 verschijnt het album Screaming for Vengeance,
eigenlijk hun grote doorbraak en hun succesvolste plaat. Van dat album haal ik Riding
on the wind af. Het is geschreven door Halford samen met Kenneth Downing
en Glenn Tipton. Uiteraard zijn de hoge tonen die de zanger haalt
opvallend en druipt het geweld er na de openingsroffel vanaf.
Ik laat mij meevoeren door Shootin’ fort he stars. Cruise
the speed of light. Glowin’ God of Mars. Body burnin’ bright. Well I’m riding,
riding on the wind. Voor mij zie ik de opkomst van de zanger, die vaak op
een motorfiets opkomt. En ik denk terug aan Dylan, die toen hij zijn ballad
schreef aan het bijkomen was van een motorongeluk. Million miles an hour.
Blindin’ all-in sight. Surgin’ rush of power! Inderdaad dit is Riding on
the wind!
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten