Change your ways
Maandag 5 augustus 2024
In de tweede aflevering van Het Muziekdraadje (Looking
back) heb ik al over muziek van hem geschreven en ook daarna is zijn naam
nog diverse keren genoemd. Enkele weken geleden zelfs nog in samenhang met Eric
Clapton schreef ik over Ramblin’ on my mind. Deze aflevering is voor
jou John Mayall. Twee weken geleden overleed deze grootheid van de Britse
bluesmuziek op negentigjarige leeftijd.
Tijdens een poëtisch eerbetoon aan Salon-orichter Juul
Baars zag ik in Utopodium in Lelystad de hoes van het bijzondere album
Jazz Blues Fusion hangen. Dit album is in 1972 uitgebracht door Polydor
van live-optredens van Mayall in november 1971 in de Boston Music Hall
en een maand later in Hunter College New York.
Op dit album werkt Mayall samen met gitarist Freddy
Robinson die samenspeelde met de blueslegende Howlin’ Wolf maar ook
met Ray Charles. Larry Taylor stelde zijn basgitaar in dienst van
Canned Heat, The Monkees en Jerry Lee Lewis om maar een paar
namen te noemen. Ron Selico roerde de drums voor James Brown maar
ook voor Frank Zappa. Het blazersgedeelte op het album is afkomstig van Blue
Mitchell (trompet) en Clifford Solomon (saxofoon).
Tijdens optredens heeft Mayall zijn bandleden en andere
muzikanten altijd veel ruimte gegund om zich te profileren, iets toe te voegen
aan een optreden. Studio-opnames zijn meestal strakker geregisseerd maar ook daar
staat het fenomeen van The Bluesbreakers niet immer op de voorgrond. Op
het album Jazz Blues Fusion laat hij met onder andere piano en harmonica zich
echter ook genoeg horen en zijn zang blijft bijzonder. Het album begint met Country
Road, tussendoor komen onder andere Good
Time Boogie, Dry Throat en Got to be this way voorbij.
Allemaal wat langere nummers. Ik eindig daarom maar bij het laatste nummer van
de eerste zijde van de LP. Change your ways. Dankjewel dat jij mij zo
hebt laten genieten van jouw muziek en van de blues.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten