It hurts me too
Maandag 8 juli 2024
In de vorige aflevering van Het Muziekdraadje heb ik
geschreven over jammen. Dit fenomeen komt vaker voor, zo is zelfs het album Jamming
with Edward ontstaan. Tijdens de opnames van het album Let in Bleed van
The Rolling Stones wachten Mick Jagger, Charlie Watts en Bill
Wyman tevergeefs in 1969 in de Olympic
Studio in London op Keith Richards. Over zijn afwezigheid doen
diverse verhalen de ronde. Een van die verhalen vertelt dat Keith weggelopen is
omdat hij tegen het meespelen van Ry Cooder als gastgitarist was.
Feit is dat tijdens zijn
afwezigheid door de drie aanwezige Stones, Ry Cooder en Nicky Hopkins¸
een pianist die vaker met de Stones meespeelde op platen en tijdens optredens,
een aantal nummers is opgenomen. Die nummers zijn in 1972 als album uitgebracht
op het label van de Stones. Dat album ‘Jamming with Edward’ bereikte in ons
land zelfs de zevende plaats.
Het bekendste nummer op het album is ongetwijfeld It
hurts me too, geschreven door Elmore James en Mel London en voor het
eerst op de plaat gezet in 1940 door Tampa Red aan wie het nummer ook
wel wordt toegeschreven omdat het is gebaseerd op Things ‘bout comin’ my way
dat door hem al in 1931 is opgenomen. Er zijn inmiddels talloze bluesversies en
popcovers van te vinden.
Nog even wat tekst: You said you was hurting, you almost
lost your mind, now the man you love he hurts you all the time. Een echte
bluestekst dus. But when things go wrong, go wrong with you It hurts me too.
Liefdespijn daar gaan zoveel songteksten over. He loves another woman, Yes I
love you but you love him and stick to him like glue. Now he’d better
leave you or you better put him down. No I won’t stand to see you pushed
around. Inderdaad It hurts me too.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten