I’m walking
Maandag 13 maart 2023
De naam van Fats Domino is onlosmakelijk verbonden
aan rock-‘n-’roll, toch staat hij ook bekend als rhythm-and-bluespianist.
Overigens niet zo vreemd want rock-‘n-roll en ook soul zijn eigenlijk afkomstig
uit deze muzieksoort, die ook raakvlakken kent met jazz en gospelmuziek.
Vandaag in Het muziekdraadje kies ik voor I’m walking van Antoine
Dominique Domino zoals deze Amerikaanse legende eigenlijk heet.
De naam Fats dankt hij aan zijn eerste album The Fat Man,
dat in 1949 verscheen en waarvan meer dan een miljoen platen zijn verkocht.
Halverwege de jaren ’50 brak hij door met Ain’t that a shame. In ons
land haalde hij 35 keer de Top 40 en trad hij in 1980 voor het eerst op bij het
North Sea Jazz Festival.
Het nummer I’m walking schreef Fats Domino samen met Dave
Bartholomew, die oorspronkelijk trompetist was en optrad als bandleider,
componist, arrangeur en platenproducer. Hoewel Bartholomew voor talloze andere
musici werk schreef had hij vooral succes met Fats Domino.
Als ik ’s morgens vroeg aan de wandel ben, verschijnen er
regelmatig liedjes in mijn hoofd, liedjes die ik neurie of flarden ervan luid
meezing. En als dan de stem van deze grootheid doordringt en ik de saxsolo van Herbert
Hardesty en de drums van Earl Palmer hoor, ga ik helemaal los.
I’m walkin’, yes indeed and I’m talkin’ ‘bout you and me.
I’m hopin’ that you ’ll come back to me. I’m lonely as I can be, I’m waitin’
for your company. Inderdaad dit zijn de beginwoorden van dit lied dat toch
volledig gemaakt lijkt voor zo’n vroege wandeling waarin ik mij alleen waan.
Het is een lied van eenzaamheid en liefde. I’m gonna run right by your side,
for you pretty baby I’ll even die. En de afloop? Opnieuw: I’m hope that
you’ll come back to me.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten