Non ho l’età
Maandag 6 maart 2023
Van de Nederlandse deelnemers aan het Songfestival van dit
jaar heb ik nog nooit gehoord en hun namen ben ik ook al weer kwijt. Het
schijnt een duo te zijn dat enkele solosingles heeft uitgebracht. Hun namen zal
ik, nu afgelopen week het lied dat zij gaan zingen is bekendgemaakt, wel vaker
tegenkomen. Omdat ik het Songfestival absoluut niet meer volg vermoed ik dat
die ook niet echt bij mij zullen blijven hangen.
Maar dat geldt voor meerdere namen, ook van vroegere winnaars.
Wie kan zich bijvoorbeeld nog de Italiaanse Gigliola Cinquetti
herinneren. Zij won in 1964 op zestienjarige leeftijd met het liedje Non ho
l’età dat zij vorig jaar in Turijn tijdens de stemming van de finale
nogmaals op het festival ten gehore bracht. Tien jaar na haar winnende deelname
werd zij achter ABBA tweede met
het nummer Si, dat door de RAI toen werd geboycot omdat het door
sommigen werd gebruikt als een stemadvies tijdens een referendum over
echtscheidingen.
Waarom mijn vader, die geen woord Italiaans sprak, zo
gecharmeerd was van Non ho l’età is mij een raadsel. Mogelijk vanwege de stem
in combinatie met de melodie, want bij mij komen de woorden Non ho l’età per
amarti meteen bovendrijven en dat heeft niets te maken met het feit dat Sandra
Reemer het ooit in een Nederlandse vertaling heeft gezongen, maar omdat de
single thuis is grijs gedraaid.
Vooralsnog houd ik het er maar op dat hij werd aangetrokken
door un amore romantica. Immers de zangeres zong zelf dat zij niet de
leeftijd had van die van mijn vader, te jong was om met hem uit te gaan, per
uscire sola con te. Maar hoe veel mannen zouden er stiekem hebben gehoopt
dat… Se tu vorrai aspettarmi. Quel giomo avrai tutto il mio amore per te.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten