Marina
Maandag 28 november 2022
De bijdrage aan deze rubriek is ditmaal een nummer uit mijn
jeugd. Natuurlijk was ik veel te jong om de tekst te begrijpen. Ik liet mij
vooral leiden door het onbekende, het ongrijpbare, de hese stem. Dat laatste
was een belangrijk wapen van de in Italié geboren zanger Rocco Granata,
die op zijn tiende naar België verhuisde en tegen de zin in van zijn vader, een
mijnwerker in het Belgische Waterschei, een muzikale loopbaan ambieerde.
Met een eigen orkestje The International Quintet
toerde hij al vroeg door Belgisch-Limburg en had voor het uitbrengen van een
single, die er met hulp van een dancingeigenaar kwam, een B-kant nodig. Haastig
pende Granata wat zinnetjes neer. De rest is geschiedenis. Niet het beoogde Manuela
maar dit nummer Marina werd populair en wereldwijd werden er vijf
miljoen exemplaren van verkocht. Bovendien coverden honderden artiesten zijn
Marina. IK noem er enkele: Catherina Valente, Dalida, Gipsy Kings en
Louis Armstrong.
Inspiratie voor het nummer vond Granata uit een
sigarettenmerk Marina. Tijdens het opnemen improviseerde de zanger erop
los. ‘In het midden van het nummer stopte ik even en schreef daarna rap
verder tot ik bijna op het einde was. De technieker vroeg op een bepaald moment
ongeduldig of ik al klaar was. Ik zei van wel en we gingen verder. Dus ik zong
als refrein Oh no no no no no.´
Met de huidige vertaalmachines is het niet zo lastig om te
weten waarover Granata daadwerkelijk zong. Ik pik er gewoon enkele regeltjes
uit Marina, Marina, Marina Ti voglio al plu presto sposar en iets
verderop O mia bella mora no non mi lasciare, no mi devi rovinare. Ja inderdaad het gaat over
liefde, over trouwen en dan het liefst zo snel mogelijk. Maar ook spreekt er
angst uit dat de mooie brunette hem verlaat.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten