Ben ik te min
Maandag 12 september 2022
Een van hen ben ik. Vorige week schreef ik over een
macho-nummer. Ditmaal kies ik in Het muziekdraadje voor een totaal ander
item. En die eerste zin staat er niet voor niets, want Ben ik te min is
in 1966 door Armand uitgebracht als B-side van zijn tweede single. De A-side kwam
niet verder dan de tipparade, maar nadat de achterkant door Radio Veronica voor
het eerst werd gedraaid, was er geen houden meer aan. Dit nummer stond
vervolgens ruim vier maanden in de Top 40.
Als achtjarige trad Herman George van Loenhout al voor het
eerst op in België. Armand, zoals zijn artiestennaam luidde, liet zich in de
jaren zestig beïnvloeden door Bob Dylan en Woody Guthrie. Hij was enige tijd
lid van de Shannon Boys en Les Gilets. Maar hij was toch vooral
bekend als protestzanger, de zanger van maatschappijkritische nummers en vooral
door Ben ik te min.
Zoals de titel al aangeeft
zingt Armand in de hippietijd over het klassenverschil tussen mensen. En dat daar weinig romantisch in te vinden is.
Als je me maar niet ziet als de jongen met de rozen, want dan stort die hele
droomwereld in. Jij was zoals wij dat noemden ‘het materialistische type’, maar
daar heb je nu nog weinig meer van.. Jij bent net zo idealistisch als ik.
Toch heeft de ik-figuur ook een onzekere kant, die hij
probeert te verbergen. Ben ik te min omdat je vader in een grotere kar rijdt
dan de mijne. Daarom zingt hij ook: Ik denk dat je beter kunt gaan.
En haalt hij nog even uit naar de familie van haar: Jouw moeder die ik moest
aanhoren met haar achterlijke gezwam over de studie van je broer. En hij
waarschuwt voor het met hem omgaan: het is echt niet dat ik niets om je
geef,maar zo duw je je hoofd in een strop.
Inderdaad dit is Ben ik te min.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten