De trainer
Maandag 15 november 2021
De onderwerpen die ik op maandag aansnij zijn divers.
Deze maandagserie ben ik ruim drie jaar geleden begonnen met artikelen over de
buurtsuper. Observaties en bijzonderheden, ontmoetingen ook. En in vakantietijd
ben ik doorgegaan met stukjes over de minimarkten in Griekenland.
Als Opa IJsbeer maak ik al jaren verhalen met en over
onze kleinkinderen. Over treinreizen, bezoeken aan een dierentuin, het behalen
van een zwemdiploma of gewoon een wandeling langs het water. En sinds enige
tijd sportverslagen. Niet zoals in mijn tijd van regiosportverslaggever, maar
luchtiger. Soms als inkijkje in de kindersportwereld waar het best hard kan
toegaan.
Zo volg ik het voetbal van onze oudste kleinzoon als
verslaggever omdat de moeder die dat op zich heeft genomen daar geen tijd meer
voor heeft en de opvolgster is vertrokken, met haar zoon naar een andere club.
Ik heb dat voetbal van die kleinzoon zien veranderen, gezien ook hoe het team
uit elkaar is gevallen, omdat er op jonge leeftijd al door amateurclubs aan
spelertjes wordt getrokken.
Afgelopen week is bij zijn selectieteam de trainer
vertrokken. Weggestuurd? Opgestapt? Een goede verslaggever doet daarover
navraag bij alle partijen. Uiteraard heb ik dat overwogen maar uiteindelijk
niet gedaan. Juist vanwege het luchtige karakter van de voetbalverslagen.
Waarom ik er dan hier op terugkom? Omdat het een aparte zaak is. De trainer is
aan het karwei begonnen zonder dat hij spelers en mentaliteit van club kent.
Vanaf het eerste moment heeft hij geen klik gevoeld, niet met spelers
(puberleeftijd) en niet met hun (vaak lastige) ouders.
Zowel binnen als buiten de lijnen loopt het voor geen
meter. Daar zijn zowel spelers als trainer voor verantwoordelijk. Zijn vertrek
is voor alle partijen het beste. Natrappen heeft geen zin. Nu maar hopen dat
iemand wordt aangesteld die de wind eronder heeft.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten