Gesprekken
Maandag 5 april 2021
Tijdens mijn wandelingen en fietstochten kom ik
regelmatig onbekende mensen tegen. Soms begin ik vanuit het niets een gesprek,
maar wordt op mijn beurt ook wel eens aangesproken over mijn gedrag, mijn
bezigheden. Die activiteiten zijn regelmatig gericht op wat ik zie en dat op de
gevoelige plaat vastleggen.
Hoe veel mensen kennen dat begrip trouwens nog; de
gevoelige plaat. Mede door de komst van de digitale fotografie is dat ietwat
naar de achtergrond geraakt. Met al die kaartjes in de camera’s hoeven we niet
zo voorzichtig te zijn met afdrukken, niet zo voorzichtig als in het tijdperk
van de filmpjes. Het ter plaatsen weggooien van een foto, en daarmee meteen
weer ruimte scheppen, kent iedereen ondertussen wel. We kunnen bovendien meteen
het resultaat bewonderen.
Afgelopen week tijdens een rondje door Almere, maakte ik
met mijn gsm foto’s van werkzaamheden aan de Sluiskade in Almere. Een vrouw
sprak mij aan en ik ben, met anderhalve meter afstand, naast haar op een bankje
gaan zitten.
Het gesprek kwam bijna vanzelf terecht op gezondheid.
Ooit, een jaar of twintig geleden, had zij een tijdje stage gelopen, gewerkt,
in de keuken van Beth Shalom in Amsterdam. Geen onbekende plek voor mij, omdat
mijn echtgenote daar jarenlang maatschappelijk werkster is geweest.
Tegenwoordig werkt mijn gesprekspartner in het Flevoziekenhuis als medisch
secretaresse. Voor haar lang leuk werk. Maar zij twijfelt of zij een andere weg
in moet slaan.
Door alle grote veranderingen in de regelgeving verliest
zij langzaam maar zeker het plezier. Zij moet steeds vaker handelingen
verrichten die niet tot haar takenpakket behoren. Wel wil zij dienstverlenend
actief blijven. En dat ingegeven door het geloof in de kracht van de mens en
eerbied hebben voor de mensen als deel van de natuur.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten