Vacht
Maandag 15 maart 2021
Kort gekapt ga ik de week in. Afgelopen donderdag heeft
mijn Belgische kapster mij onderhanden genomen. Mijn haar staat echt alle
kanten op als ik bij haar arriveer, een model zit er niet meer in. Net zoals al
haar andere klanten heb ik namelijk weken moeten wachten. Heb ergens in
december vorig jaar voor het laatst in haar kappersstoel gezeten.
Mijn kapster ziet er vermoeid uit. Staat iedere dag uren
op haar voeten om het haar te wassen, te knippen en te verven. Aan dat laatste
begin ik niet, heb geen enkele moeite met mijn grijze manen. Heb nog nooit de
behoefte gekend om een ander kleurtje te laten zetten, of krullen of… Nee puur
natuur, zoals ook de wenkbrauwen lekker weerbarstig mogen blijven. En een
geurtje, gel of crème is ook al niet nodig.
Al babbelend leeft zij zich uit op mijn hoofd, na mijn
verzoek dat het wel iets korter mag worden met het voorjaar en de zomer op
komst. Maar zo kort? Dat wordt voor mij toch even wennen. Echt het hoeft niet
meer tot op mijn schouders te hangen, in een staartje te worden gebonden. Maar
toch… Het is in jaren niet zo kort geweest als nu. Maar begrijp mij goed dit is
geen mopperen op, want ik heb het toch echt zelf aangegeven.
De volgende keer moet ik het maar iets anders brengen.
Vooral in de nek mag het voor mij een stuk langer. Het liefst heb ik het haar
toch minimaal op de boord. Waarom? Ik beschouw mijn haar als een echte
huidbedekker, een vachtje. en zonder voel ik mij niet alleen kaal, maar het is
ook een stuk frisser.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten