Gelukt
Maandag 19 oktober 2020
Letters vormen woorden, vormen zinnen. Sommige hebben
betekenis, andere lijken nauwelijks zin te hebben maar na enige tijd blijkt de
waarde. Afgelopen week hebben wij dat volop kunnen zien. Neem nu de
aankondiging van onze koning, dat hij een weekje naar zijn vakantieadres op de
Peloponnesos wil gaan.
‘Onze vorst’ doet dat in een gesprek met ‘onze
minister-president’, die geen bezwaar ziet en een dag later het alweer vergeten
lijkt als hij in zijn persconferentie het volk voorhoudt dat het allemaal een
stuk strakker moet, dat wij, de burgers, beter niet voor de fun kunnen reizen.
En als onze koning op vrijdag vertrekt dan is ons land te klein, valt een groot
deel van ons land over de koning heen. Je zult maar vorst van zo’n bevolking
zijn. Je zult maar de baas van de regering van dit land zijn.
Waar moet dit heen? Waar gaat dit verhaal heen? Zoals
meestal komt er ergens toch een switch. De koning komt snel weer terug. En ik?
Ondanks het onderlinge gekissebis van mijn landgenoten, het neerhalen van
eeuwenoude waarden, voel ik mij hier nog steeds thuis. Emigratie naar een ander
land? Ik moet daar echt niet aan denken en ondanks dat ik mij heerlijk voel in
Griekenland, is het geen land waar ik blijvend wil wonen.
De warmte van de mensen daar en temperaturen in voor- en najaar
vind ik heerlijk, ook het voedsel kan ik goed verteren. Het onthaasten is
fantastisch, maar dat weegt allemaal niet op tegen de minpunten. Allereerst
spreek ik de taal niet, maar bovenal ben ik dan veel te ver verwijderd van mijn
kinderen en kleinkinderen. En mijn vrouw? Nee, die krijg ik ook niet blijvend
mee. Ik voel twee zachte armen om mij heen. Zij huivert en ik bied haar warmte.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten