De week van
Maandag 3 februari 2020
Aan veel dagen is al een motto gehangen. De dag van de poëzie, ook wel gedichtendag genoemd, ligt alweer een paar dagen achter ons. En de week van de poëzie is alweer gevorderd tot de vijfde dag. Aan sommigen gaat zoiets volkomen voorbij, die hebben hier helemaal niets mee. Zij vragen zich het nut ervan af, zien poëzie louter alleen als rijmelarij, snappen de zin ervan niet.
Dat mag en ik ga dat hier ook niet uitleggen, want heel simpel gezegd: sommige gedichten snap ik ook niet, weet niet wat de poëet wil zeggen en vind het werk veel te hoog gegrepen. Sommigen vinden dat iets alleen poëzie mag worden genoemd als er (veel) metaforen in zijn gestopt, want anders wordt het een vorm van proza. Ook daar heb ik een mening over: laat iedereen lekker zijn gang gaan, er plezier in beleven. Er zijn al genoeg regels in het leven en er worden er steeds meer opgelegd. Handhaving is een goed iets, maar het kan ook allemaal uit de hand lopen. Een aantal regels lijkt volledig onzinnig. Handhaven is dan niet meer te doen.
Omdat bijna alles tegenwoordig een etiket opgeplakt krijgt, ook binnen de poëzie, heb ik mijn werk in een eigen rubriek gestopt: krabbels. Ik zal mijzelf ook geen dichter noemen en blijf liever dichter bij mijn eigen werk en ben een krabbelaar. Ik fiets het liefste door alle regeltjes heen en gebruik wat ik op dat moment leuk vind. Laat mijn gedachten vrij en als de geschreven regels mij niet zinnen, gooi ik die weer weg. Ik blijf er niet te lang bij stilstaan. En vind iemand iets mooi, dan is dat mooi meegenomen en anders dan…
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten