Hollandse pot
30 september 2019
Na twee weken vakantie in Griekenland is het goed om weer thuis te zijn, dicht bij kinderen en kleinkinderen, dicht bij onze vrienden, de buren groeten als ik hen tegenkom. Vanaf de eettafel onze groene tuin in kijken, mij verwonderen over de koolmeesjes die iedere dag af en aan vliegen. Het duivenpaar dat steeds weer terugkeert in onze tuin.
Misschien ben ik ook wel iemand van vaste patronen, van tradities. Dat ik daarom steeds weer naar Griekenland op vakantie ga, omdat ik als kind al geraakt ben door de mythologische verhalen. Dat ik waarde hecht aan Zwarte Piet en niets heb met een Regenboog Piet. Dat er een piek hoort in een kerstboom. En dat na een buitenlandse vakantie een Hollandse stamppot zo heerlijk smaakt. Andijvie met spekjes en een balletje gehakt. Deze Hollandse kost heeft voor gisteren op het menu gestaan.
Een bijna vast ritueel na de vakantie is dat ik de koffers meteen naar boven breng, soms gevolgd door het draaien van een eerste was. En daarna op de fiets naar de buurtsuper; brood, kaas, vleeswaren en melkproducten voor het ontbijt, alsmede perssinaasappelen. En de benodigdheden voor de Hollandse pot.
Vrijdagmiddag heb ik inderdaad alles voor het ontbijt van de volgende dag al meegenomen. Omdat het zo lekker makkelijk is om te maken heb ik verder nog Chinese kool, prei, rijst en marinade meegenomen voor een nasi; een van de vele oosterse gerechten die in ons land zijn ingeburgerd en een volledig eigen Nederlandse smaak hebben gekregen. Mede namens de vele bijproducten van dat oer Hollandse bedrijf dat in een achtertuin in Baarn is opgericht.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten