Koel
Maandag 13 mei 2019
Op mijn CV staan beroepen als belastingambtenaar,
kazensjouwer, administratief medewerker, inkoper van fournituren, telefonisch
verkoper en journalist. In mijn jeugd ben ik bij een plaatselijke supermarkt
ook nog een tijdje vakkenvuller geweest. Het inpakken van een boodschappentas
heb ik daar geleerd. Tijdens de drukke momenten op vrijdag en zaterdag, op
zondag was de winkel gesloten, hielp ik namelijk klanten met het inpakken van
tassen en/of dozen en bracht die desgevraagd ook nog naar de auto. Een service
die vaak een fooi opleverde en vooral op zaterdag was dat een lucratieve
bezigheid.
Op mijn curriculum vitae heb ik dit stukje arbeid nooit
vermeld. Als vakkenvuller werd ik trouwens ook ingezet als magazijnmedewerker
en stond regelmatig in de koelcel. Veel jongens hadden daar een hekel aan, maar
zelf vond ik dat nooit erg.
De winkels van toen en nu verschillen veel. Er stonden
enkele vriezers en er was een koeling voor het vlees, maar melk stond gewoon in
karren of in vakken. Er is veel veranderd. In mijn buurtsuper worden de twee
lange wanden bijna geheel in beslag genomen door koelingen, want veel producten
moeten tegenwoordig gekoeld worden verkocht.
Behalve die koelingen en vriesvakken staat er nog een
aparte koelcel voor melkproducten. Zelf neem ik mijn karretje nooit mee die
koelcel in omdat het lastig manoeuvreren is en omdat een boodschappenkar ook
nog eens veel ruimte inneemt. Staat er zo’n kar dan zal ik mij niet opwinden en
wacht geduldig en koel tot ik erbij kan. Geen verhitte kop derhalve of een
snauw, maar ik wens de personen nog een prettige dag en meestal levert dat een
warme glimlach op.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten