Kruiden zoeken
Maandag 25 februari
2019
De dagelijkse boodschappen ga ik vandaag weer doen met
mijn jongste kleinzoon, die later in het jaar vier wordt en dan niet meer
iedere maandag bij ons is. Op sommige maandagen ga ik met hem naar Artis of gaan we
iets anders doen, maar blijven we thuis dan is zo’n wandeling naar de
buurtsuper een mooie onderbreking voor onze oppasdag. In de supermarkt zit hij
steevast in het zitje van de boodschappenkar, omdat ik hem met zijn drie jaar nog te jong
vind om door de winkel te lopen en hem ook niet tussen de boodschappen wil
stallen.
Afgelopen vrijdag wandelde ik door de supermarkt met zijn
broer die begin dit jaar zeven is geworden. Hij mocht het karretje duwen, maar
was ietwat aan de baldadige kant en zette hem soms overdwars in het pad. Zelf
had ik daar wel schik in, maar liet hem dat niet merken en zei verbolgen dat
hij de doorgang in de smalle paadjes versperde. De twinkeling in mijn ogen
verraadde mij, zodat het een paadje verder weer raak was.
Bij het kruidenrek liet ik hem op zoek gaan naar de Provençaalse
kruiden. Een bijna onmogelijke opgave. Hij kent de letters en ook de klanken
als oe, au en ui, maar zo’n lang woord als Provençaalse dat was toch een
straatje te ver. Ik hielp hem door te vertellen dat ze in een potje met groene
deksel zaten. Dat maakte de zoektocht een stuk eenvoudiger. En dat het met een
P begon, dat was wat. Er naast stond de Peterselie. Rustig spellend kwamen wij
er bij dat kruid samen uit. Maar bij die Provençaalse kruiden had hij een extra
zetje nodig. Ik heb er vertrouwen in, in de toekomst kan hij de boodschappen doen voor zijn ouders.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten