Margrietje
Maandag 21 april 2025
Het wordt tijd voor een Nederlandstalig lied in Het
Muziekdraadje en ditmaal van een zanger die wel bekend is in ons land maar
vooral in eigen land, in zijn Vlaanderen, veel successen kende. Ik heb het dan
over Louis Neefs die bruggenbouwer wil worden en tijdens zijn
studententijd leert gitaarspelen en soms optreedt onder het pseudoniem Ludwig
Künner.
Neefs is aan het eind van de jaren ’50 enige tijd zanger van
het groepje Sun Spot en na een van de vele talentenjachten krijgt hij
een platencontract aangeboden. De single Ein kleines Kompliment, uit
1960 betekent zijn doorbraak. Een samenwerking met Peter Koelewijn
levert hem een toptien hit op in ons land met Margrietje.
Het lied is geschreven door Harry van Hoof wiens
orkest tevens voor de muzikale begeleiding zorgt. Van Hoof heeft daarbij de
melodie van het Duitse liedje Guter Mond, du gehst so stille gebruikt. Dit
nummer is vermoedelijk aan het einde van de achttiende eeuw ontstaan en wordt
in 1933 op de plaat gezet door de Duitse zanggroep Comedian Harmonists,
die voor de Tweede Wereldoorlog uiteenviel vanwege de Joodse achtergrond van de
zangers. In Nederland brengen de Selvera’s dit nummer uit in 1956 onder
de titel Lieve Maan.
Het gaat mij uiteraard om het nummer van Louis Neefs en de
beginregels zal menigeen zo mee kunnen zingen. ‘Ach Margrietje, de rozen
zullen bloeien, ook al zie je mij niet meer. Door je tranen heen zul jij weer
lachen. Net zoals die laatste keer.’ Dat is tevens het refrein van dit lied
waarna ik mij laat meevoeren. ‘Zit je vaak te dromen, kun je ’s nachts niet
slapen, denk je nog te veel aan toen. Wie zal je begrijpen. Het blijft toch van
ons samen. Je kunt er niet veel meer aan doen.’ Maar ook: “je ogen weer
zien lachen om iets wat je niets zegt. Dan kan men wel vinden, zoiets gebeurt
wel vaker, iedereen heeft zo’n herinnering.’ En ja dan droom ik weg.
Opa IJsbeer
Geen opmerkingen:
Een reactie posten